Quantum Roundabout

Quantum Roundabout is a Postgraduate Student Conference focused on the fundamentals of Quantum Physics, to be held from 29 June-3rd July 2014 at The University of Nottingham, School of Mathematical Sciences.

The event intends to bring together young researchers, working at the crossroad between Physics and Applied Mathematics, into an enriching scientific interaction and is organised by postgraduate students at the University of Nottingham. It will also cover three of the most active research areas of Quantum Physics, all intimately interconnected, namely: Quantum Information, Quantum Thermodynamics and Foundations of Quantum Mechanics.

Three of the top researchers in these fields have been invited to give lectures/tutorials on cutting edge topics: Vlatko Vedral (University of Oxford), Anna Sanpera (Universitat Autònoma de Barcelona) and Roger Colbeck (University of York). The programme will consist of up to twenty five short student talks and a poster session to encourage an active contribution from all participants, even those still at an early stage of their research.

There is a registration fee of £60 per student which includes accommodation. To register, please visit http://quantumroundabout.weebly.com. Application deadline is 6th June 2014.

Best regards,

Has Hawking radiation been measured?

Yes...

It is argued that Hawking radiation has indeed been measured and shown to posses a thermal spectrum, as predicted. This contention is based on three separate legs. The first is that the essential physics of the Hawking process for black holes can be modelled in other physical systems. The second is the white hole horizons are the time inverse of black hole horizons, and thus the physics of both is the same. The third is that the quantum emission, which is the Hawking process, is completely determined by measurements of the classical parameters of a linear physical system. The experiment conducted in 2010 fulfills all of these requirements, and is thus a true measurement of Hawking radiation.

1, 2, 3.

Υδράργυρος και Σχετικότητα

Σε τι οφείλεται το ότι ο Υδράργυρος έχει χαμηλό σημείο τύξης και είναι σε ρευστή κατάσταση σε συνθήκες δωματίου; Η απάντηση φαίνεται να είναι, στις σχετικιστικές διορθώσεις των ηλεκτρονίων του. Το παρακάτω βίντεο από το Periodic Table of Videos παρουσιάζει τα αποτελέσματα μιας πρόσφατης εργασίας πάνω στο θέμα:

Evidence for Low-Temperature Melting of Mercury owing to Relativity (Calvo, F., Pahl, E., Wormit, M. and Schwerdtfeger, P., Angew. Chem. Int. Ed., 52 (2013) 7583)
Abstract: An old problem solved: Monte Carlo simulations using the diatomic-in-molecule method derived from accurate ground- and excited-state relativistic calculations for Hg2 show that the melting temperature for bulk mercury is lowered by 105 K, which is due to relativistic effects.

Η ιστορία αυτή μου θύμισε μια παλαιότερη αντίστοιχη περίπτωση σχετικά με την ηλεκτρεγερτική δύναμη της μπαταρίας μολύβδου.

Nice...

Κάτι τρέχει με τους ορίζοντες των μελανών οπών...

Τις τελευταίες μέρες βγήκαν δύο εργασίες στο arXiv, η πρώτη από την ομάδα των Ahmed Almheiri, Donald Marolf, Joseph Polchinski και James Sully και η δεύτερη από τον Leonard Susskind, που πραγματεύονται ουσιαστικά το τι συμβαίνει όταν περάσει κανείς τον ορίζοντα μιας μαύρης τρύπας.

Στην κλασική σχετικότητα, ο ορίζοντας γεγονότων δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο για έναν παρατηρητή που εκτελεί ελεύθερη πτώση και τον διασχίζει. Αν η ένταση του βαρυτικού πεδίου δεν είναι πολύ μεγάλη στην περιοχή του ορίζοντα, δηλαδή αν δεν υπάρχει πολύ μεγάλη καμπυλότητα και άρα οι παλιρροϊκές δυνάμεις δεν είναι πολύ ισχυρές, τότε ο παρατηρητής τον διασχίζει χωρίς να νοιώσει κάτι το ιδιαίτερο. Μάλιστα, επειδή η καμπυλότητα στην περιοχή του ορίζοντα είναι αντιστρόφως ανάλογη από την μάζα της μελανής οπής, όσο πιο μεγάλη είναι η μαύρη τρύπα, τόσο πιο ανώδυνη είναι η διέλευση του ορίζοντά της.

(* Οι παλιρροϊκές δυνάμεις πάνε ως $$\reverse\opaque F\propto M/R^3$$ και ο ορίζοντας είναι ανάλογος της μάζας $$\reverse\opaque R_s\propto M$$, άρα οι παλιρροϊκές δυνάμεις στον ορίζοντα πάνε σαν $$\reverse\opaque F\propto M^{-2}$$.
Ένας τρόπος να δει τα παραπάνω κανείς είναι ο παρακάτω, στην γενική σχετικότητα επειδή έχουμε την αρχή της ισοδυναμίας, κάθε παρατηρητής που εκτελεί γεωδαισιακή κίνηση μπορεί να θεωρηθεί ότι τοπικά έχει απουσία βαρυτικού πεδίου, δηλαδή μπορεί να φτιάξει ένα τοπικό σύστημα συντεταγμένων το οποίο να είναι επίπεδο και τα πράγματα να ισχύουν ακριβώς όπως στην ειδική σχετικότητα. Φυσικά αυτό το σύστημα δεν μπορεί να είναι όσο εκτεταμένο θέλει κανείς (τόσο στο χώρο όσο και στον χρόνο), αφού από κάποια έκταση και πάνω θα αντιλαμβάνεται αποκλίσεις λόγο της καμπυλότητας του χωροχρόνου. Έτσι, αυτό που θέτει το όριο στην έκταση αυτού του "επίπεδου" συστήματος που μπορεί να φτιάξει ο κάθε παρατηρητής είναι η καμπυλότητα του χωροχρόνου. Αν η καμπυλότητα λοιπόν είναι πολύ μικρή, ένας παρατηρητής αντιλαμβάνεται την γειτονία του ως επίπεδη (απουσία βαρύτητας, αυτό που συμβαίνει και σε έναν αστροναύτη στο διαστημικό σταθμό) και άρα ως "μη ενδιαφέρουσα". Αν αντιθέτως η καμπυλότητα είναι πολύ μεγάλη, τότε ένας εκτεταμένος παρατηρητής θα αντιλαμβάνεται τις σχετικές παλιρροϊκές δυνάμεις που αναφέραμε παραπάνω. *)

Αυτές οι δύο εργασίες λοιπόν, έρχονται να μας πούνε ότι στην περίπτωση που πάρει κανείς υπόψιν του και την κβαντική συμπεριφορά των πεδίων στην περιοχή του ορίζοντα γεγονότων μιας μαύρης τρύπας (φαινόμενα δηλαδή που σχετίζονται με την ακτινοβολία Hawking), τότε η εικόνα αυτή αλλάζει και κάτι δραματικό θα πρέπει να συμβαίνει.

Παρακάτω παραθέτω τα abstracts των εργασιών.

Black Holes: Complementarity or Firewalls?

We argue that the following three statements cannot all be true: (i) Hawking radiation is in a pure state, (ii) the information carried by the radiation is emitted from the region near the horizon, with low energy effective field theory valid beyond some microscopic distance from the horizon, and (iii) the infalling observer encounters nothing unusual at the horizon. Perhaps the most conservative resolution is that the infalling observer burns up at the horizon. Alternatives would seem to require novel dynamics that nevertheless cause notable violations of semiclassical physics at macroscopic distances from the horizon.

Complementarity And Firewalls

Almheiri, Marolf, Polchinski, and Sully, recently reported a remarkable and very surprising phenomenon involving old black holes. The authors argue that after a black hole has radiated more than half its initial entropy, the horizon is replaced by a "firewall" at which infalling observers burn up, in apparent violation of one of the postulates of black hole complementarity. In this note I will give a different interpretation of the firewall phenomenon in which the properties of the horizon are conventional, but the dynamics of the singularity are strongly modified. In this formulation the postulates of complementarity are left intact. But the reader is nevertheless warned: black holes could be more dangerous than you thought.

Τα άρθρα έσπευσαν να τα σχολιάσουν από το Sixty Symbols. Παρακάτω είναι το σχετικό βίντεο όπου περιγράφει την ιδέα που παρουσιάζεται στις εργασίες.



Τις εργασίες δεν έχω προλάβει να τις διαβάσω ακόμα, οπότε δεν έχω κάτι να σχολιάσω, αλλά από τα λίγα που είδα η όλη ιστορία είναι αρκετά intriguing...


Update (28/7): Ανέβηκε χθες μια νέα εργασία που συνεχίζει τη συζήτηση πάνω στο θέμα με τους ορίζοντες. Η εργασία αυτή έχει τίτλο, "Complementarity, not Firewalls", και προτείνει μια εναλλακτική οπτική για το θέμα του αν υπάρχει τελικά ή όχι firewall. Το abstract της εργασίας λέει:

In this note I argue that a strict interpretation of complementarity is possible which evades the need for the "firewalls" recently proposed by Almheiri, Marolf, Polchinski, and Sully to burn up observers falling into black hole horizons. In particular I argue that it is consistent for an infalling observer to fall through an "old" black hole horizon without burning up, without this observer or any other seeing information loss or a violation of low energy effective field theory away from a stretched horizon. The reason that AMPS find the opposite conclusion is because they attempt to use low energy physics to translate between the quantum mechanics of different observers rather than to describe the experiments of only a single observer. The validity of this position is tested by two concrete calculations.

Update (30/7): Σήμερα είχαμε μία ακόμα απάντηση στο άρθρο για τους ορίζοντες. Το νέο άρθρο που ανέβηκε στο arXiv έχει τίτλο, "Complementarity Endures: No Firewall for an Infalling Observer", και το abstract λέει:

We argue that the complementarity picture, as interpreted as a reference frame change represented in quantum gravitational Hilbert space, does not suffer from the "firewall paradox" recently discussed by Almheiri, Marolf, Polchinski, and Sully. A quantum state described by a distant observer evolves unitarily, with the evolution law well approximated by semi-classical field equations in the region away from the (stretched) horizon. And yet, a classical infalling observer does not see a violation of the equivalence principle, and thus a firewall, at the horizon. The resolution of the paradox lies in careful considerations on how a (semi-)classical world arises in unitary quantum mechanics describing the whole universe/multiverse.

Για να δούμε, θα έχουμε και συνέχεια;

Update (19/8): Έχει πλάκα τελικά η ιστορία αυτή. Από το τελευταίο update είχαμε κάποια άρθρα να αποσύρονται και κάποια άλλα να ανεβαίνουν στο arXiv.
Τα άρθρα που ανέβηκαν τελευταία είναι τα:
Comments on black holes I: The possibility of complementarity,
Is Alice burning or fuzzing?, και
Singularities, Firewalls, and Complementarity.
Ενώ ο Daniel Harlow κατέβασε το δικό του και ο Leonard Susskind κατέβασε την αρχική εκδοχή του άρθρου που είχε ανεβάσει και ανέβασε αυτό το τελευταίο...
Κάτι μου λέει ότι δεν έχουμε τελειώσει.

Update (08/9): Ένα ακόμα άρθρο πάνω στο θέμα, από τον Amos Ori αυτή τη φορά,
Firewall or smooth horizon?

Και συνεχίζουμε...


Update (28/9): Ο Sean Carroll έχει ένα σχετικό post στο blog του από τον Joe Polchinski, ο οποίος συζητά το όλο θέμα των Firewalls,

Guest Post: Joe Polchinski on Black Holes, Complementarity, and Firewalls


Update (09/10): Ο Susskind ξαναχτυπά...

The Transfer of Entanglement: The Case for Firewalls

Μια λίστα των μέχρι τώρα δημοσιεύσεων στο arXiv πάνω στο θέμα, μπορεί να βρει κανείς σε αυτό το λινκ.

Fundamental Problems in Quantum Physics

Την Τετάρτη 21 Μαρτίου διοργανώνεται στον "Δημόκριτο" ημερίδα με θέμα
Fundamental Problems in Quantum Physics
(με την συμμετοχή 14 ομιλητών).
Στα συνημμένα αρχεία μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα της ημερίδας (ώρες, ομιλητές και τίτλοι), καθώς και το book of abstracts.

Οι διοργανωτές
Πέτρος Βαλντέν, Χρήστος Ευθυμιόπουλος

programme in pdf

ABSTRACTS OF TALKS

Black Holes information loss (no) problem

Πριν λίγο καιρό, σε κάποιο σχόλιο στο post για τα Hawking Radiation analogues, ζήτησε ο chrischris να πούμε κάποια πράγματα για το information loss paradox με αφορμή την εργασία του Νίκου Παππά από το παν/μιο στα Γιάννενα. Επειδή ο Νίκος είναι φίλος, είπα να πάω κατευθείαν στην πηγή και να μας γράψει ο ίδιος δύο λόγια για το θέμα. Έτσι λοιπόν, ο Νίκος μας ετοίμασε το παρακάτω κείμενο για το information loss paradox. Αυτή η φιλική συμμετοχή είναι και μία επίσημη πρώτη για το blog. Τα guest posts αυτού το style (όπου κάποιος μιλάει για τον τομέα ειδικότητάς του) δεν είναι κακή ιδέα.

-------- Information loss paradox --------

Το παράδοξο της απώλειας της πληροφορίας (information loss paradox) στις μαύρες τρύπες είναι ένα ζήτημα αρκετά γνωστό και προβεβλημένο στον στενό κύκλο των θεωρητικών φυσικών. Έτσι όπως εγώ το κατανοώ, συμπεριλαμβάνει δύο ζητήματα, που μέχρι σήμερα παραμένουν αναπάντητα. Για να ακριβολογούμε, έχουν προταθεί σειρά θεωρητικών ερμηνειών, για την εγκυρότητα των οποίων δεν υπάρχει ομοφωνία από την επιστημονική κοινότητα, αποτελώντας έτσι πεδίο για γόνιμο περεταίρω προβληματισμό. Να μην το κουράζω άλλο, λοιπόν, ορίστε πως διαρθρώνεται το ζήτημα.

Ας πάρουμε τα πράγματα λίγο από την αρχή. Τα μόνα χαρακτηριστικά, που μπορούμε εμείς ως εξωτερικοί παρατηρητές να αποδώσουμε - παρατηρήσουμε σε μια μαύρη τρύπα είναι η μάζα (M) της, η στροφορμή (J) και το ηλεκτρικό της φορτίο (Q). Πέραν αυτών τίποτε άλλο. Κατά συνέπεια όταν εμείς παρατηρούμε π.χ. δύο μαύρες τρύπες, που να έχουν ίδια αυτά τα τρία χαρακτηριστικά, δεν μπορούμε να ξέρουμε τίποτε σχετικά με την ύλη, από την κατάρρευση της οποίας αυτές προήλθαν. Παρομοίως, όταν μια μαύρη τρύπα απορροφήσει ένα σώμα π.χ. 2.5 τόνων είτε αυτό είναι μια ολομέλεια της Βουλής (300 x 75 κιλά μ.ό. + κάτι εξτραδάκια από Πάγκαλο, Καραμανλή και όλους), είτε είναι ένα φορτίο τσιμεντότουβλα, το μόνο που θα μπορέσει να δει ένας παρατηρητής είναι ότι αυξήθηκε η μάζα της μαύρης τρύπας κατά αυτό το ποσό και καμία ένδειξη του τι απορροφήθηκε δεν θα μείνει. Φυσικά, σε μια πρώτη ανάγνωση, θα μπορούσε κανείς να πει ότι και όταν καίμε στο τζάκι αντικείμενα αυτά μετασχηματίζονται μη αντιστρεπτά σε θερμότητα και πάλι δεν μπορεί κάποιος να ξέρει εάν κάψαμε ξύλο ή χαρτί, οπότε γιατί τέτοια πρεμούρα για τις μαύρες τρύπες; Το λεπτό σημείο είναι το εξής, σύμφωνα με την κβαντική θεωρία πεδίου, πληροφορίες σχετικά με ένα σύστημα δεν μπορούν να χάνονται, παρά μόνο να μετασχηματίζονται. Έτσι λοιπόν, στην περίπτωση του τζακιού, στην ακτινοβολία που εκπέμπεται θεωρούμε ότι κωδικοποιούνται όλες οι πληροφορίες σχετικά με το υλικό, που καίγεται, ακόμα κι αν εμείς δεν είμαστε σε θέση να τις παρατηρήσουμε – καταγράψουμε (αυτό είναι τεχνική μας αδυναμία, όχι απαγόρευση της Φύσης). Όμως στην περίπτωση των μαύρων τρυπών, δεν είναι καθόλου σίγουρο εάν ο μηχανισμός, που επιτρέπει αυτή τη μεταφορά πληροφοριών από το καιγόμενο σώμα στην εκπεμπόμενη από αυτό ακτινοβολία, μπορεί να λειτουργήσει. Συνεπώς μένει ανοιχτό το ερώτημα εάν κάποιες πληροφορίες για το σώμα, που απορροφάται, καταστρέφονται με μη αντιστρεπτό τρόπο ή διατηρούνται ανέπαφες και ποιός είναι ο μηχανισμός σε κάθε περίπτωση. Εδώ νομίζω είναι απαραίτητο να επισημάνω ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν ακτινοβολία, τη λεγόμενη ακτινοβολία Hawking, και μάλιστα ακτινοβολούν σαν μέλανα σώματα με θερμοκρασία αντιστρόφως ανάλογη της μάζας τους, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα οι μαύρες τρύπες να εξατμίζονται έστω και αν αυτό είναι μια ποοοοοολύ αργή διαδικασία (ας μην επεκταθώ περισσότερο στο τι είναι και πως παράγεται η ακτινοβολία Hawking, ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης μπορεί να δει σχετικά links από αυτό εδώ το blog). Αν δεν υπήρχε, λοιπόν, ζήτημα εξάτμισης – εξαφάνισης των μαύρων τρυπών, δεν θα ανέκυπτε και το πρόβλημα με τις πληροφορίες. Θα θεωρούσαμε ότι όλες οι πληροφορίες παραμένουν αιώνια εγκλωβισμένες στο εσωτερικό των μαύρων τρυπών, αιτιακά αποκομμένες από το υπόλοιπο Σύμπαν και όλα καλά. Ο λόγος, που δεν είναι σαφές το τι ακριβώς συμβαίνει στις μαύρες τρύπες, ειδικά όταν αυτές φτάσουν να έχουν πολύ μικρή μάζα (και πολύ μεγάλη θερμοκρασία, οπότε και εκμπέμπουν μεγάλα ποσά ενέργεια μέσω της ακτινοβολίας Hawking) είναι ότι σε αυτή την κατάσταση η ακριβής περιγραφή, απαιτεί μια πλήρη θεωρία, που να ενσωματώνει την κβαντική μηχανική με τη βαρύτητα, η οποία ως γνωστόν δεν υπάρχει ακόμα. Συνεπώς υπάρχει το περιθώριο να στηθούν διαφορετικά μοντέλα. Έτσι έχει κατά καιρούς προταθεί ότι

1. το σύνολο της πληροφορίας διατηρείται και επανεκπέμπεται στο Σύμπαν μέσω της ακτινοβολίας Hawking, η οποία όμως θα πρέπει να μην είναι θερμικού τύπου (γιατί τότε δεν μπορεί να περιέχει πληροφορίες. Σημειωτέο ότι ο Hawking την είχε υπολογίσει να είναι θερμικού τύπου),
2. διατηρείται αλλά παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα υπόλειμμα της μαύρης τρύπας, η οποία δεν εξατμίζεται πλήρως αν και δεν μπορεί κανείς να φανταστεί το γιατί,
3. διαρρέει προς κάποιο παράλληλο Σύμπαν μέσω της σκουληκότρυπας, που ανοίγεται στο εσωτερικό της μαύρης τρύπας,
4. καταστρέφεται με κάποιον άγνωστο μηχανισμό,

συν κάποιες άλλες ακόμα πιο εξωτικές ιδέες. Θα προέτρεπα όποιον θέλει να αποκτήσει μια πιο πλήρη εικόνα να κοιτάξει τα άρθρα S. B. Giddings, Phys. Rev. D 46, 1347 (1992) και S.D. Mathur arxiv: 0909.1038, που απευθύνονται σε ένα πιο γενικό κοινό.

Η δική μου ιδέα σχετικά με τα παραπάνω, λέει εν συντομία ότι στη Φύση υπάρχουν δύο είδη πληροφορίας, οι θεμελιώδεις (π.χ. μάζα, φορτίο, στροφορμη και ίσως κάποιος συνδυασμός βαρυονικού και λεπτονικού αριθμού) και οι δευτερεύουσες (όλες οι υπόλοιπες). Οι θεμελιώδεις δεν καταστρέφονται με κανένα τρόπο και στην όλη διαδικασία σχηματισμού και εξάτμισης των μαύρων τρυπών επιτυγχάνεται η διατήρησή τους, ενώ αντίθετα οι μαύρες τρύπες καταστρέφουν όλες τις δευτερεύουσες, εξ΄ού και η μαγάλη τους εντροπία. Με δύο λόγια, συμβαίνει και διατήρηση και καταστροφή πληροφοριών. Για τον ενδιαφερόμενο το πλήρες κείμενο βρίσκεται στο arxiv:gr-qc 1009.5111

Το άλλο ζήτημα είναι το εξής. Η εξέλιξη των μαύρων τρυπών συχνά προσεγγίζεται σαν μια διαδικασία σκέδασης, όπου σωματίδια εισέρχονται στη μαύρη τρύπα, αλληλεπιδρούν με αυτή και εκπέμπονται. Αυτά που εκπέμπονται βρίσκονται όλα με mixed state μιας και η ακτινοβολία Hawking δεχόμαστε ότι είναι θερμική. Κάποια όμως από αυτά που απορροφώνται βρίσκονται σε pure state, οπότε για αυτά η περιγραφή της ιστορίας τους είναι ότι εισήλθαν σε pure state και βγήκαν σε mixed state, κάτι που απαγορεύει ρητά η κβαντική φυσική! Και πάλι έχουν προταθεί κάποιες ιδέες για την ερμηνεία του φαινομένου, αλλά καμία ικανοποιητική.

Ίσως κάποια από τα παραπάνω να φαίνονται παιδικά ερωτήματα ή σοφιστείες ή απλά πολύ μακριά από εμάς, αλλά μιας και αγγίζουν τα θεμέλια της γνώσης μας σχετικά με το πώς κατανοούμε τη Φύση, είναι πραγματικά πολύ ουσιώδη ερωτήματα!

Ελπίζω να είναι όλα τα παραπάνω αρκετά κατανοητά, αν και υπάρχουν κάμποσα σημεία, που τα πέρασα χωρίς πολύ ανάλυση για να μην παραεπεκταθώ. Με χαρά είμαι διαθέσιμος να απαντήσω στο βαθμό, που γνωρίζω, σε κάθε καλοπροαίρετη ερώτηση.

What is Quantum Mechanics???

Έχω καιρό να ποστάρω κάτι στο blog, και επειδή είμαι σε διακοπές ακόμα, θα ποστάρω κάτι απλό αλλά πολύ ενδιαφέρον. Φυσικά η δυνατότητα του να ποστάρω το οτιδήποτε, δεδομένου ότι είμαι στο χωριό μου, προκύπτει από την λειτουργία ενός internet cafe στην περιοχή. Είναι μία ενδιαφέρουσα εξέλιξη και ελπίζω να πάει καλά. Επιστροφή λοιπόν στο θέμα.


Πέτυχα στο Cosmic Variance ένα άρθρο σχετικά με μία συζήτηση ανάμεσα στον Sean Carroll και τον David Albert (Bloggingheads discussion) με θέμα την κβαντομηχανική. Το βίντεο αξίζει να το παρακολουθήσει κανείς, ειδικός και μη.

Ο μη ειδικός θα παρακολουθήσει μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για το τι είναι (και τι δεν είναι) και τι προβλέπει για τον φυσικό κόσμο η κβαντομηχανική θεωρία, καθώς και μία ενδιαφέρουσα παρουσίαση των ανοιχτών ερωτημάτων που υπάρχουν για ζητήματα όπως είναι το ζήτημα της ερμηνείας.

Ο ειδικός θα παρακολουθήσει κατά κύριο λόγο, το πως παρουσιάζετε ένα δύσκολο θέμα σε απλή γλώσσα, προσβάσιμη και στον μη ειδικό, αλλά χωρίς εκπτώσεις στην ουσία.

Προσωπικά το διασκέδασα. Ελπίζω να το απολαύσετε και εσείς.

Science Saturday: Problems in Quantum Mechanics



Defining Quantum Mechanics (16:13)
Why the Schrodinger equation seems crazy… (08:43)
…and a few possible ways to make it seem sane (09:29)
Sean on the many-worlds interpretation of Quantum Mechanics (04:00)
David attacks the many-worlds interpretation (17:22)
Quantum Mechanics and free will (07:29)

Collapse Theories - Stanford Encyclopedia of Philosophy
Many-Worlds Interpretation of Quantum Mechanics - Stanford Encyclopedia of Philosophy

Διάφορα Νέα

Κατ' αρχήν το Διαστημικό Λεωφορείο προσγειώθηκε χθες με ασφάλεια.

Cape Canaveral, Florida (AFP) Aug 21, 2007 - US space shuttle Endeavour landed safely back on Earth Tuesday after a two-week mission to the orbiting International Space Station. The Endeavour sailed back to the Kennedy Space Center in Cape Canaveral, Florida amid blue skies after NASA cut short its missions by a day, fearing that the mission control center in Houston, Texas, could be hit by Hurricane Dean...

Ευτυχώς αποφύγαμε τα χειρότερα. Btw, όποιος είδε χθες την διέλευση του ISS σίγουρα αποζημιώθηκε από το θέαμα. Με φαινόμενο μέγεθος -2.4 ο ISS ήταν το λαμπρότερο αντικείμενο στον ουρανό, μετά το φεγγάρι. Επιπλέον, η τροχιά του ήταν τέτοια που τον έκανε εύκολα ορατό και ακόμα πιο θεαματικό. Το μόνο που μένει τώρα είναι να διασκεδάσουμε με κανένα δελτίο ειδήσεων τύπου STAR, που θα έχει reportaz για το UFO που εθεάθη στον Αθηναϊκό ουρανό λίγο μετά τις 21:00 και την αστραπιαία εξαφάνισή του καθώς περνούσε δίπλα από ένα αεροπλάνο.
------------------------------------------------
Υπάρχει ένα νέο άρθρο στο Physical Review Focus σχετικά με μία ενδιαφέρουσα νέα δουλειά:

WATCHING AN OBJECT GO QUANTUM
Build a pendulum small enough, and it will violate Newton's classical laws of mechanics, following quantum rules instead. Some researchers hope to observe such violations by cooling a tiny wobbling object to very low temperatures. A team of theorists has now analyzed a vibrating bar, both classically and quantum mechanically, and predicted the signatures of quantum behavior that experimenters might observe, as they report in the 27 July Physical Review Letters. What's more, the team found that such a classical-to-quantum transition is within reach of current technology. They hope that experiments on small moving objects will soon shed light on a deep question: why do large objects obey classical laws?
(Itamar Katz et al., Phys. Rev. Lett. 99, 040404)
Link to the paper: http://link.aps.org/abstract/PRL/v99/e040404
COMPLETE Focus story, including VIDEO, at http://focus.aps.org/story/v20/st6

------------------------------------------------
Από τον προηγούμενο μήνα ήθελα να κάνω αναφορά στο συγκεκριμένο θέμα, αλλά δεν έκατσε. Στο Scientific American του Ιουλίου, υπάρχει στο τέλος ένα άρθρο στην ενότητα Fact or Fiction? με τίτλο: NASA Spent Millions to Develop a Pen that Would Write in Space, whereas the Soviet Cosmonauts Used a Pencil.

The problem of weightless writing was not solved by either Soviet central planning or good old American sub-contracting, but by a private investor and a good idea...

Ενάντια στην Λιακοπουλίαση λοιπόν το άρθρο περιγράφει τα γεγονότα πίσω από τον αστικό αυτό μύθο.
Στο άρθρο αναφέρονται μερικές ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, όπως:

Pencils may not have been the best choice anyway. The tips flaked and broke off, drifting in microgravity where they could potentially harm an astronaut or equipment. And pencils are flammable--a quality NASA wanted to avoid in onboard objects after the Apollo 1 fire.

ή

According to an Associated Press report from February 1968, NASA ordered 400 of Fisher's antigravity ballpoint pens for the Apollo program. A year later, the Soviet Union ordered 100 pens and 1,000 ink cartridges to use on their Soyuz space missions, said the United Press International. The AP later noted that both NASA and the Soviet space agency received the same 40 percent discount for buying their pens in bulk. They both paid $2.39 per pen instead of $3.98.

Για να αναφέρουμε όμως και την βλακεία των Αμερικάνων, πράγματι έγινε μία μεγάλη σπατάλη όταν στις αρχές του διαστημικού προγράμματος έδωσαν $4,382.50 για να προμηθευτούν 34 μηχανικά μολύβια (καμία σχέση με τα εκατομμύρια που αναφέρονται στον κλασικό πλέων μύθο που αναπαράγει ο Λιακόπουλος).
Anyway, το άρθρο έχει ενδιαφέρων.