Λείπει η Κοίλη Γη από το Παζάρι;

Αυτές τις μέρες, όπως και κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, διεξάγεται στο χωριό μου Το Παζάρι. Υπάρχουν σχεδόν τα πάντα στο Παζάρι. Από ρούχα και αξεσουάρ κάθε είδους, μέχρι εργαλεία και μπιχλιμπίδια, μικρά και μεγάλα, φαγητό και γενικά οτιδήποτε μπορεί να πουλήσει και να αγοράσει
κανείς. Είναι φυσικό λοιπόν να μην απουσιάζουν και οι σχετικοί πάγκοι με βιβλία.

Κάνοντας μια βόλτα λοιπόν με μια παρέα φίλων, βρεθήκαμε μπροστά στον έναν εκ των δύο πάγκων που πουλάγανε βιβλία.
Θυμάμαι, ως τώρα νά 'τανε, το γέρο βιβλιοπώλη... που εκείνη την ώρα είχε έναν πελάτη και τον έψηνε για κάποιο βιβλίο. Όπως κοιτάζει μία στα γρήγορα το εκπαιδευμένο μάτι μου, πέφτει πάνω σε 3 βιβλία. Τα δύο ήταν κάτι κουλά του Αργυρόπουλου με την αριθμολογία της ΕΛ-ληνικής γλώσσας. Το άλλο ήταν για την Κοίλη Γη.

Το πιάνω το βιβλίο για την Κοίλη Γη και το δείχνω στον έναν φίλο και γελάμε. Το βλέπει και ο άλλος φίλος και λέει, "Λιακόπουλος..."

Εκείνη τη στιγμή, πετάγεται ο βιβλιοπώλης και λέει, "Ποιος Λιακόπουλος... Γιαννόπουλος!!!", σαν να ήθελε να πει, τι Λιακόπουλος και πράσινα άλογα. Οπότε, λέει ο πρώτος φίλος, "ε, και αυτός για την Κοίλη Γη λέει". Εκεί αντιδρά ο βιβλιοπώλης και λέει, "ναι, αλλά εδώ, αυτός έχει κάνει έρευνα, έχει στοιχεία... το έχεις διαβάσει;" κάνει στον πρώτο φίλο με νόημα. Και του απαντά ο πρώτος φίλος, "δεν το έχω διαβάσει και άρα δεν έχω άποψη για το βιβλίο".

Εκεί γυρνάω και κοιτάζω των πρώτο φίλο και του λέω, "καλά ρε, πρέπει να το έχεις διαβάσει για να έχεις άποψη για το αν η Γη είναι Κοίλη ή όχι;"
Αυτό ήταν. Έπεσε το λάδι στη φωτιά. Ο βιβλιοπώλης αγανακτισμένος μου λέει, "καλά, και εσύ που το ξέρεις; έχει δει τα στοιχεία; έχεις δει τις αποδείξεις; εδώ έχει κάνει δουλειά ο άνθρωπος...", οπότε αγανακτισμένος και εγώ του απαντάω, "το ξέρω πολύ καλά ότι η Γη δεν είναι κοίλη..."
Με μια αστραπιαία κίνηση, ο βιβλιοπώλης βγάζει από το πουθενά το βιβλίο του Thomas Levenson, "ο Αϊνστάιν στο Βερολίνο" και μου λέει, "ε άμα το ξέρεις, τότε είσαι ο Einstein και πάρε και διάβασε αυτό..."
Η όλη φάση ήταν σουρεαλιστική. Ήταν και μία κυρία εκείνη την ώρα που έψαχνε εν μέσω της αντιδικίας να βρει ένα βιβλίο, η οποία δεν ξέρω τελικά τι έκανε.
Αφού μου πέταξε λοιπόν την ατάκα, του απαντάω και εγώ, "Δεν χρειάζεται να είναι Einstein κανένας για να ξέρει ότι η Γη δεν είναι Κοίλη. Νομίζω..." και με το που είπα "νομίζω" πετάγεται θριαμβολογώντας, "αααα, τώρα νομίζεις..."
Οπότε συνεχίζω και εγώ, "Το ξέρουμε πολύ καλά ότι η Γη δεν είναι κοίλη, νομίζω εδώ και 300 χρόνια. Σχεδόν από την εποχή του Νεύτωνα" και γυρνάω και φεύγω για να προλάβω τους άλλους δύο που την είχαν κάνει με ελαφρά πηδηματάκια οι κυρίες...

Τελικά, η πλάκα είναι ότι καλώς ήμουν επιφυλακτικός όταν είπα "νομίζω", αφού το ξέρουμε εδώ και 200 χρόνια περίπου και όχι 300, δηλαδή από όταν ο Cavendish μέτρησε την πυκνότητα της Γης με τα πειράματα που έκανε με στροφικό ζυγό. Ο Cavendish το 1798 μέτρησε την μέση πυκνότητα της Γης να είναι περίπου 5.5 φορές η πυκνότητα του νερού, δηλαδή 5.5 gr/cm^3, σχεδόν όσο είναι η πυκνότητα του σιδήρου. Αυτό και μόνο, όπως έχω εξηγήσει και σε σχετική ανάρτηση για την κοίλη γη, είναι αρκετό για να σκοτώσει μία και καλή την θεωρία της κοίλης Γης. Για την ακρίβεια, την σκότωσε μία φορά στο παρελθόν. Ο Halley (ο γνωστός από τον κομήτη) βασισμένος σε κάποιες λάθος εκτιμήσεις για τον λόγο της μάζας της Σελήνης προς τη μάζα της Γης από τον Νεύτωνα και προκειμένου να εξηγήσει κάποια φαινόμενα σχετικά με τον μαγνητισμό της Γης, είχε προτείνει ένα τέτοιου τύπου μοντέλο (και αναφορά wiki). Φυσικά η μέτρηση του Cavendish το σκότωσε αυτό το μοντέλο, αφού με την σωστή πυκνότητα, δεν υπήρχε η ανάγκη να γίνει διόρθωση στον όγκο.

Τέλος πάντων, το θλιβερό της όλης ιστορίας είναι ότι πράγματα που τα ξέρουμε καλά εδώ και πολλά χρόνια και θα έπρεπε να είναι κοινή γνώση για όποιον έχει τελειώσει ένα σχολείο, τελικά είναι πολύ υψηλή επιστήμη. Μπορεί να το διαπιστώσει κανείς, εκτός από αυτό το περιστατικό, αν απλά ρίξει μία ματιά στα σχόλια στην σελίδα όπου διαφημίζεται το συγκεκριμένο βιβλίο.

Νομίζω ότι αυτή η ιστορία πλησιάζει (χωρίς όμως να την φτάνει) την ιστορία του PJI με τον μοναχό που θεωρούσε ότι η Γη είναι επίπεδη...
Καλά... τι θυμήθηκα τώρα... τον Ανθγο μου που πίστευε ότι ο Καραθεοδωρή ήταν δάσκαλος του Einstein... Άλλη φοβερή κουβέντα και αυτή.

LOL

Einstein is Wrong, Wrong, Wrong... LOL

Στο New Scientist, ανέβηκε σήμερα (22:47 20 May 2010) ένα άρθρο με τίτλο, Levitating glass bead proves Einstein wrong.

Πόσο γρήγορα λέτε ότι θα βγει κάποιος να ισχυριστεί με βάση αυτό το άρθρο ότι επιτέλους ο Einstein διαψεύδεται και ότι καιρός ήταν να πέσει αυτός ο μύθος που λέγεται Einstein; LOL


Επί της ουσίας τώρα, το άρθρο αφορά την πειραματική μέτρηση των αλλαγών στην ταχύτητα ενός σωματιδίου, λόγω της κίνησης Brown. Η κίνηση Brown είναι ουσιαστικά ένα τρέμουλο που φαίνονται να κάνουν κάποια σωματίδια που είναι αρκετά μικρά όταν τα τοποθετούμε σε κάποιο ρευστό, εξαιτίας της στατιστικής διακύμανσης στις συγκρούσεις που δέχεται το σωματίδιο. Έτσι, πότε από την μία και πότε από την άλλη, το σωματίδιο δέχεται περισσότερη ορμή με αποτέλεσμα να κάνει μια τρεμουλιαστή κίνηση. Αυτό παρατηρήθηκε πρώτη φορά αν δεν κάνω λάθος σε κόκκους γύρης στο μικροσκόπιο.

Ο Einstein είχε δουλέψει πάνω στην ερμηνεία της κίνησης Brown και η εργασία του πάνω στο θέμα αυτό είναι μία από τις περίφημες εργασίες του που δημοσιεύτηκαν το 1905 (μαζί με το φωτοηλεκτρικό για το οποίο πήρε το Nobel και την ειδική σχετικότητα). Τότε λοιπόν, σύμφωνα με το New Scientist φαίνεται να είχε δηλώσει ότι οι μεταβολές στην ταχύτητα ενός σωματιδίου λόγω της κίνησης Brown δεν θα μπορούσαν να μετρηθούν πρακτικά ποτέ. Και όμως, ο Eistein έκανε ΛΑΘΟΣ... οι ταχύτητες αυτές μετρήθηκαν με την βοήθεια δύο δεσμών LASER.

Το άρθρο πάντως στον New Scientist, αν εξαιρέσεις τον γελοίο τίτλο, δεν είναι κακό.
Για να δούμε όμως ποιος θα τσιμπήσει...