Με αφορμή το σχόλιο του pølsemannen στην προηγούμενη ανάρτηση, είπα να πάω να ρίξω μια ματιά στο site του Λιακόπουλου για να δω και εγώ τι παίζει με τον Λιάκο.
Έπεσε λοιπόν το μάτι μου στην "επιστημονική" ενότητα του site, όπου υπάρχει το φοβερό "επιστημονικό" άρθρο με τίτλο ΦΩΤΙΑ ΣΕ UFO; VIDEO. Το video είναι το παρακάτω video από το youtube:
Φοβερό κυρίες και κύριοι... Πραγματικά ένα θέμα άξιο της επιστημοσύνης του Λιακόπουλου.
Εντάξει, περιττό να πω ότι έριξα τρελό γέλιο μόλις είδα το video. Είναι υπερ-προφανές το τι δείχνει. Βρισκόμαστε σε κάποιο μέρος λίγο μετά τη δύση του Ηλίου και κάποιο αεροπλάνο (φαίνεται πεντακάθαρα στα κοντινά που κάνει σε κάποια σημεία του video) πετά προς τη δύση (αυτό φαίνεται στο τέλος του video) αφήνοντας πίσω του το χαρακτηριστικό ίχνος των contrails. Ενώ στο επίπεδο του εδάφους, ο Ήλιος είναι κάτω από τον ορίζοντα, στο ύψος που πετά το αεροπλάνο βρίσκεται ακόμα πάνω από τον ορίζοντα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το λευκό ίχνος του αεροπλάνου να φωτίζεται έντονα κόκκινο. Το αποτέλεσμα είναι αυτή η φωτεινή κόκκινη γραμμή.
Γεια σου ρε υπερ-φυσικέ Λιακόπουλε με το UFO σου. Λες το θέμα να το πιάσει και ο Χαρδατρέλλας;
LOL
Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010
Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010
H2O, μνήμη, συνείδηση και πράσινα άλογα
Το περίφημο νέο site της εκπομπής "Πύλες του Ανεξήγητου" έχει ευρύτατη θεματολογία. Τα περισσότερα θέματα είναι σχετικά με ουφολογία, παραψυχολογία και διάφορα τέτοια "παραφυσικά". Κάποια όμως είναι και επιστημονικά-επιστημονικοφανή, αλλά κατ' ουσίαν ψευδοεπιστημονικά και μπουρδολογικά. Τέτοιο παράδειγμα είναι και το άρθρο, Έχει το νερό μνήμη και συνείδηση;
Το κορυφαίο αυτό άρθρο, που φτάνει στο επίπεδο του άρθρου για την κούφια Γη του βήμα-science, κατά βάση ασχολείται με τις φοβερές ιδιότητες που έχει το νερό για να καταλήξει στο ότι έχει μνήμη και συνείδηση.
Καταρχήν, το άρθρο θέτει κάποια καίρια ερωτήματα:
Φοβερό...
Μετά μας ενημερώνει, κατά την προσφιλή συνήθεια όσων γράφουν τέτοια θέματα, ότι:
Απίστευτα πράγματα κυρίες και κύριοι...
Να τα πάρουμε με τη σειρά. Τι κάνει λέει η πυκνότητα του νερού; Αυξάνετε κάτω από το σημείο "ψύξης" (φαντάζομαι εννοεί το σημείο τήξης) και μειώνεται πάνω από το σημείο "ψύξης" και αυτό είναι παράδοξο; Καταρχήν, αυτή η συμπεριφορά είναι η συνηθέστερη για τις διάφορες ουσίες, δηλαδή η πυκνότητα του στερεού να είναι μεγαλύτερη από την πυκνότητα του υγρού. Αυτό όμως δεν συμβαίνει με το νερό. Το νερό παρουσιάζει την μέγιστη πυκνότητά του στους 4 βαθμούς C και η πυκνότητα του πάγου είναι μικρότερη από την πυκνότητα του υγρού, πράγμα στο οποίο οφείλεται το γεγονός ότι ο πάγος επιπλέει. Ότι να 'ναι.
Προσπερνάω το ότι οι ιδιότητες του νερού δεν μπορούν να εξηγηθούν με τους νόμους της φυσικής (ίσως οι νόμοι του Χαρδαβέλλα να έχουν περισσότερες ελπίδες) και πάω στο επόμενο. Γιατί το νερό είναι το μόνο που συναντάμε στον πλανήτη και στις 3 καταστάσεις της ύλης; Εντάξει, ο προβληματισμός είναι αστείος. Καταρχήν, γιατί σε αυτό το εύρος θερμοκρασιών είναι ενδεχομένως το μόνο που μπορεί να υπάρξει και στις 3 καταστάσεις. Αν πας στον Δία ενδεχομένως θα βρεις άλλες ουσίες που μπορούν να υπάρχουν και στις 3 καταστάσεις. Το όλο θέμα είναι όμως άνευ ουσίας. Δεν έχει να κάνει με το νερό καθεαυτό, αλλά με τις συνθήκες στις οποίες βρίσκεται. Τα αντίστοιχα θα μπορούσε να πει κανείς για την αμμωνία ας πούμε σε κάποιο δορυφόρο του Δία.
Τέλος, σχετικά με την "τάση στην επιφάνεια", την υψηλότερη επιφανειακή τάση την έχει ο υδράργυρος και είναι πάνω από 6 φορές μεγαλύτερη από αυτή του νερού. Η υψηλή επιφανειακή τάση του νερού πάντως, αν και δεν είναι και τόσο δραματικά μεγάλη, είναι μία από τις "ανώμαλες" ιδιότητές του.
Δηλαδή, με λίγα λόγια, λέμε και καμία μαλακία να περάσει η ώρα και να γεμίσει κάπως το άρθρο ώστε να μην πετάξουμε την παπαριά που ακολουθεί ξεκάρφωτη και χωρίς να έχουμε δημιουργήσει το κατάλληλο κλίμα πιο πριν.
Και η παπαριά; Ιδού:
Το Νερό Δεν Ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά...
Τι λες ρε παιδί μου... Πραγματικά το νερό έχει φοβερές φαρμακευτικές ιδιότητες. Γι' αυτό οι άνθρωποι όταν δεν το καταναλώνουν σε αυτές τις περιοχές (Ιράκ και Αφγανιστάν) πεθαίνουν. Είναι επειδή δεν παίρνουν την αντιβίωση...
Και οι στρατιώτες, γι' αυτό πλένουν τις πληγές. Επειδή έχει αντιβιοτική δράση. Ναι, ναι, αυτό ακριβώς είναι...
Ε ρε γλέντια...
Καλά, η συνέχεια με τα συναισθήματα και τα στοιχειωμένα μέρη, είναι απλά υπεράνω σχολιασμού. Τις ίδιες παπαριές μπορεί να βρει κανείς και στο "What the Bleep Do we Know" (και εδώ σχετικά με το θέμα Memory of water).
Τέλος πάντων, αρκετά με τις βλακείες. Το νερό έχει πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσες φυσικές ιδιότητες που το καθιστούν σχετικά ασυνήθιστο, αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν έχει σχέση με τα παραπάνω. Ιδιότητες που λίγο πολύ όλοι έχουμε ακούσει κάποια στιγμή στο σχολείο, όπως είναι το σχετικά υψηλό σημείο βρασμού, η μεγάλη του θερμοχωρητικότητα, η ανώμαλη συμπεριφορά της πυκνότητας που αναφέραμε παραπάνω και ιδιότητες που δεν είναι τόσο γνωστές όπως το ότι μπορεί σχετικά εύκολα να περάσει στην κατάσταση του υπέρθερμου ή του υπέρψυχρου υγρού.
Όλες αυτές οι ιδιότητες του νερού, που το διαφοροποιούν από άλλες ουσίες, φαίνεται πως έχουν να κάνουν με μία ιδιότητά του γνωστή μας από το σχολείο. Την ιδιότητα που έχει να φτιάχνει δεσμούς υδρογόνου. Το μόριο του νερού έχει τέτοια δομή (είναι πολικό μόριο όπως λέμε) που ουσιαστικά το άτομο του οξυγόνου φαίνεται να έχει από την μεριά του μια ελαφριά περίσσια αρνητικού φορτίου, ενώ το υδρογόνο έχει μία περίσσια θετικού φορτίου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα του οξυγόνο ενός μορίου νερού να δημιουργεί ασθενούς δεσμούς με υδρογόνα άλλον μορίων νερού. Αυτοί οι δεσμοί οδηγούν και σε ιδιαιτερότητες στους τρόπους διάταξης των μορίων του νερού τόσο στην υγρή κατάσταση, όσο και κατά την στερεοποίησή του και την κρυστάλλωσή του σε πάγο.
Με όλες αυτές και ακόμα περισσότερες ενδιαφέρουσες ιδιότητες του νερού ασχολείται το άρθρο του New Scientist, The many mysteries of water, ενώ το πιο πρόσφατο άρθρο, The strangest liquid: Why water is so weird, παρουσιάζει και κάποια νέα δεδομένα σχετικά με την συμπεριφορά του νερού που προκύπτει από την ύπαρξη των δεσμών υδρογόνου και την παρουσία δύο διαφορετικών ειδών δομών σε αυτό.
Μία ακόμα παρουσίαση των ιδιοτήτων του νερού υπάρχει και στη σελίδα, Anomalous properties of water, μαζί με τις σχετικές εξηγήσεις. Ναι, ναι, ξέρετε... αυτές που η επιστήμη δεν έχει ακόμα καταφέρει να δώσει και δεν βασίζονται στους νόμους της Φυσικής.
Το κορυφαίο αυτό άρθρο, που φτάνει στο επίπεδο του άρθρου για την κούφια Γη του βήμα-science, κατά βάση ασχολείται με τις φοβερές ιδιότητες που έχει το νερό για να καταλήξει στο ότι έχει μνήμη και συνείδηση.
Καταρχήν, το άρθρο θέτει κάποια καίρια ερωτήματα:
Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι έλεγε: "Το νερό είναι η κινητήριος δύναμη της φύσης". Πράγματι, δεν μπορεί να υπάρξει ζωή χωρίς νερό. Ποια είναι όμως τα μυστικά που κρύβει αυτό το καταπληκτικό στοιχείο της φύσης; Πώς ήρθε στη Γη; Ποιος το έφερε και γιατί; Ερώτηματα που ίσως μόνο το ίδιο το ... νερό θα μπορούσε να απαντήσει.
Φοβερό...
Μετά μας ενημερώνει, κατά την προσφιλή συνήθεια όσων γράφουν τέτοια θέματα, ότι:
Το νερό είναι ένα από τα πρώτα γήινα δημιουργήματα του Θεού. Κανένας επιστήμονας δεν μπόρεσε να εξηγήσει ποτέ γιατί η πυκνότητα του νερού αυξάνεται κάτω από το σημείο ψύξης ενώ αντίθετα μειώνεται πάνω από το σημείο ψύξης. Πρόκειται για μία μοναδική ιδιότητα του νερού που απασχόλησε ιδιαίτερα τον άνθρωπο στο μακρινό παρελθόν.
Οι επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι κάθε ιδιότητα του νερού είναι μοναδική και δεν μπορεί να εξηγηθεί απόλυτα με τους νόμους της φυσικής. Για παράδειγμα καμία επιστημονική κοινότητα δεν έχει εξηγήσει μέχρι σήμερα γιατί το νερό είναι το μόνο στοιχείο σε όλο τον πλανήτη που το συναντάμε σε τρεις μορφές: σε υγρή, σε στερεή και σε αέρια μορφή. Επίσης, βασικό ερώτημα παραμένει μέχρι σήμερα γιατί το νερό έχει την υψηλότερη τάση στην επιφάνειά του σε σχέση με όλα τα υγρά στοιχεία.
Απίστευτα πράγματα κυρίες και κύριοι...
Να τα πάρουμε με τη σειρά. Τι κάνει λέει η πυκνότητα του νερού; Αυξάνετε κάτω από το σημείο "ψύξης" (φαντάζομαι εννοεί το σημείο τήξης) και μειώνεται πάνω από το σημείο "ψύξης" και αυτό είναι παράδοξο; Καταρχήν, αυτή η συμπεριφορά είναι η συνηθέστερη για τις διάφορες ουσίες, δηλαδή η πυκνότητα του στερεού να είναι μεγαλύτερη από την πυκνότητα του υγρού. Αυτό όμως δεν συμβαίνει με το νερό. Το νερό παρουσιάζει την μέγιστη πυκνότητά του στους 4 βαθμούς C και η πυκνότητα του πάγου είναι μικρότερη από την πυκνότητα του υγρού, πράγμα στο οποίο οφείλεται το γεγονός ότι ο πάγος επιπλέει. Ότι να 'ναι.
Προσπερνάω το ότι οι ιδιότητες του νερού δεν μπορούν να εξηγηθούν με τους νόμους της φυσικής (ίσως οι νόμοι του Χαρδαβέλλα να έχουν περισσότερες ελπίδες) και πάω στο επόμενο. Γιατί το νερό είναι το μόνο που συναντάμε στον πλανήτη και στις 3 καταστάσεις της ύλης; Εντάξει, ο προβληματισμός είναι αστείος. Καταρχήν, γιατί σε αυτό το εύρος θερμοκρασιών είναι ενδεχομένως το μόνο που μπορεί να υπάρξει και στις 3 καταστάσεις. Αν πας στον Δία ενδεχομένως θα βρεις άλλες ουσίες που μπορούν να υπάρχουν και στις 3 καταστάσεις. Το όλο θέμα είναι όμως άνευ ουσίας. Δεν έχει να κάνει με το νερό καθεαυτό, αλλά με τις συνθήκες στις οποίες βρίσκεται. Τα αντίστοιχα θα μπορούσε να πει κανείς για την αμμωνία ας πούμε σε κάποιο δορυφόρο του Δία.
Τέλος, σχετικά με την "τάση στην επιφάνεια", την υψηλότερη επιφανειακή τάση την έχει ο υδράργυρος και είναι πάνω από 6 φορές μεγαλύτερη από αυτή του νερού. Η υψηλή επιφανειακή τάση του νερού πάντως, αν και δεν είναι και τόσο δραματικά μεγάλη, είναι μία από τις "ανώμαλες" ιδιότητές του.
Δηλαδή, με λίγα λόγια, λέμε και καμία μαλακία να περάσει η ώρα και να γεμίσει κάπως το άρθρο ώστε να μην πετάξουμε την παπαριά που ακολουθεί ξεκάρφωτη και χωρίς να έχουμε δημιουργήσει το κατάλληλο κλίμα πιο πριν.
Και η παπαριά; Ιδού:
Η απρόβλεπτη συμπεριφορά του νερού έχει απασχολήσει από τις δεκαετίες του '50 και '60 τους επιστήμονες. Μη μπορώντας να εξηγήσουν μία σειρά από δυσάρεστα περιστατικά όπως θανάτους επιστημόνων και μυστικών πρακτόρων μετά από κατανάλωση νερού κατέληξαν σε μία υπόθεση που αρχικώς φαινόταν εξωπραγματική: το νερό έχει μνήμη.
Το Νερό Δεν Ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά...
Το νερό αποτελεί σήμερα ένα από τα καλύτερα αντιβιοτικά για τις χώρες του Αφγανιστάν και του Ιράκ ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που ο αμερικανικός στρατός έχει χρησιμοποιήσει τις θεραπευτικές ιδιότητες του νερού για να επουλώσει τις πληγές των τραυματισμένων στρατιωτών του.
Τι λες ρε παιδί μου... Πραγματικά το νερό έχει φοβερές φαρμακευτικές ιδιότητες. Γι' αυτό οι άνθρωποι όταν δεν το καταναλώνουν σε αυτές τις περιοχές (Ιράκ και Αφγανιστάν) πεθαίνουν. Είναι επειδή δεν παίρνουν την αντιβίωση...
Και οι στρατιώτες, γι' αυτό πλένουν τις πληγές. Επειδή έχει αντιβιοτική δράση. Ναι, ναι, αυτό ακριβώς είναι...
Ε ρε γλέντια...
Καλά, η συνέχεια με τα συναισθήματα και τα στοιχειωμένα μέρη, είναι απλά υπεράνω σχολιασμού. Τις ίδιες παπαριές μπορεί να βρει κανείς και στο "What the Bleep Do we Know" (και εδώ σχετικά με το θέμα Memory of water).
Τέλος πάντων, αρκετά με τις βλακείες. Το νερό έχει πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσες φυσικές ιδιότητες που το καθιστούν σχετικά ασυνήθιστο, αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν έχει σχέση με τα παραπάνω. Ιδιότητες που λίγο πολύ όλοι έχουμε ακούσει κάποια στιγμή στο σχολείο, όπως είναι το σχετικά υψηλό σημείο βρασμού, η μεγάλη του θερμοχωρητικότητα, η ανώμαλη συμπεριφορά της πυκνότητας που αναφέραμε παραπάνω και ιδιότητες που δεν είναι τόσο γνωστές όπως το ότι μπορεί σχετικά εύκολα να περάσει στην κατάσταση του υπέρθερμου ή του υπέρψυχρου υγρού.
Όλες αυτές οι ιδιότητες του νερού, που το διαφοροποιούν από άλλες ουσίες, φαίνεται πως έχουν να κάνουν με μία ιδιότητά του γνωστή μας από το σχολείο. Την ιδιότητα που έχει να φτιάχνει δεσμούς υδρογόνου. Το μόριο του νερού έχει τέτοια δομή (είναι πολικό μόριο όπως λέμε) που ουσιαστικά το άτομο του οξυγόνου φαίνεται να έχει από την μεριά του μια ελαφριά περίσσια αρνητικού φορτίου, ενώ το υδρογόνο έχει μία περίσσια θετικού φορτίου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα του οξυγόνο ενός μορίου νερού να δημιουργεί ασθενούς δεσμούς με υδρογόνα άλλον μορίων νερού. Αυτοί οι δεσμοί οδηγούν και σε ιδιαιτερότητες στους τρόπους διάταξης των μορίων του νερού τόσο στην υγρή κατάσταση, όσο και κατά την στερεοποίησή του και την κρυστάλλωσή του σε πάγο.
Με όλες αυτές και ακόμα περισσότερες ενδιαφέρουσες ιδιότητες του νερού ασχολείται το άρθρο του New Scientist, The many mysteries of water, ενώ το πιο πρόσφατο άρθρο, The strangest liquid: Why water is so weird, παρουσιάζει και κάποια νέα δεδομένα σχετικά με την συμπεριφορά του νερού που προκύπτει από την ύπαρξη των δεσμών υδρογόνου και την παρουσία δύο διαφορετικών ειδών δομών σε αυτό.
Μία ακόμα παρουσίαση των ιδιοτήτων του νερού υπάρχει και στη σελίδα, Anomalous properties of water, μαζί με τις σχετικές εξηγήσεις. Ναι, ναι, ξέρετε... αυτές που η επιστήμη δεν έχει ακόμα καταφέρει να δώσει και δεν βασίζονται στους νόμους της Φυσικής.
Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010
Μητρώο Ενεργειακών Επιθεωρητών
ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ 26/01/2010 ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΦΥΣΙΚΗΣ Ε.Κ.Π.Α.
Ο Σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία του για τον αποκλεισμo των πτυχιούχων φυσικών απo το Μητρώο Ενεργειακών Επιθεωρητών (Ενεργειακή Απoδοση Κτηρίων - Κανονιστικές Διατάξεις για Εφαρμογή του Ν. 3661/08).
Σύμφωνα με το νέο σχέδιο νoμου, η νέα νομοθεσία και κατηγοριοποίηση των κτηρίων στοχεύει στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και στη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικoτητας των κτηρίων και oχι στη διαστασιολoγηση συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού ή στον προσδιορισμo της εγκατεστημένης ισχύος φωτισμού. Κατά συνέπεια δε θίγονται επαγγελματικά δικαιώματα οποιασδήποτε ομάδας επαγγελματιών αλλά εισάγεται μια νέα κατηγορία μελετών που αφορά την ενεργειακή απoδοση των κτηρίων. Η μελέτη «ενεργειακής απoδοσης κτηρίων» δεν εμπίπτει σε καμία απo τις ήδη υπάρχουσες κατηγορίες μελετών του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (πρώην Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ.) αλλά αποτελεί τυπικά και ουσιαστικά νέα κατηγορία μελέτης.
Δικαίωμα υπογραφής στη νέα κατηγορία οφείλουν να έχουν oσοι έχουν τα απαιτούμενα προσoντα και σε αυτούς αποδεδειγμένα πρέπει να περιλαμβάνονται οι Φυσικοί. Το τελευταίο προκύπτει τoσο απo τα μαθήματα που περιλαμβάνονται στον κύκλο σπουδών τους ήδη απo το προπτυχιακo αλλά και στο μεταπτυχιακo επίπεδο, τα οποία καλύπτουν oλη τη γνώση υποβάθρου που αφορά το νέο Σχέδιο Νoμου, oσο και απo τη χρήση λογισμικού σχετικού με τις απαιτήσεις του Σχεδίου Νoμου στα πλαίσια μαθημάτων και διπλωματικών εργασιών (λογισμικo υπολογισμών σύμφωνα με τα πρoτυπα ISO 13790, EN 15193, EN 15316). Επιπλέον, λoγω των γνώσεων και ικανοτήτων που έχουν αποκτήσει οι Φυσικοί απo την ενασχoλησή τους με το αντικείμενο, έχουν αναπτύξει μελετητική και ερευνητική δραστηριoτητα, οι οποίες έχουν γίνει αποδεκτές απo τον τεχνικo και επιστημονικo κoσμο επί σειρά ετών. Τέλος, επισημαίνεται oτι είναι σύνηθες σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τέτοιου είδους μελέτες να συντάσσονται και υπογράφονται απo κατoχους πτυχίου Φυσικής, με γνωστικo αντικείμενο τη Φυσική Κτηρίων.
Δυστυχώς oμως, μετά τη μεθοδευμένη εδώ και δεκαετίες απαξίωση των Φυσικών, την προκήρυξη συνεχώς λιγoερων θέσεων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τον γολγοθά του ΑΣΕΠ, την εκδίωξη απ&o το ΤΕΕ των κατoχων του διπλώματος Ηλεκτρονικής και Ραδιοηλεκτρολογίας, έρχεται το παρoν σχέδιο νoμου να αποκλείσει τους Φυσικούς απo την απoκτηση άλλου ενος επαγγελματικού δικαιώματος, παρά το γεγονος οτι αυτο περιλαμβάνεται στο υπο δημοσίευση Προεδρικο Διάταγμα που καθορίζει τα επαγγελματικά δικαιώματα των Φυσικών.
Θεωρώντας απαράδεκτη τη στέρηση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων απο έναν κλάδο που σχετίζεται άμεσα με το αντικείμενο σπουδών μας, απαιτούμε την ένταξή μας στο Προεδρικο Διάταγμα για το Μητρώο Ενεργειακών Επιθεωρητών (κάτι το οποίο προβλεποταν στο σχετικο προσχέδιο) και το δικαίωμα σύνταξης και υπογραφής μελετών ενεργειακής αποδοσης κτηρίων. Ταυτοχρονα προτείνουμε τη δημιουργία νέας κατηγορίας μελετών ενεργειακής αποδοσης κτηρίων.
Σε κάθε περίπτωση διατηρούμε το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουμε κάθε νομιμο μέσο προκειμένου να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας.
Ο Σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία του για τον αποκλεισμo των πτυχιούχων φυσικών απo το Μητρώο Ενεργειακών Επιθεωρητών (Ενεργειακή Απoδοση Κτηρίων - Κανονιστικές Διατάξεις για Εφαρμογή του Ν. 3661/08).
Σύμφωνα με το νέο σχέδιο νoμου, η νέα νομοθεσία και κατηγοριοποίηση των κτηρίων στοχεύει στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και στη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικoτητας των κτηρίων και oχι στη διαστασιολoγηση συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού ή στον προσδιορισμo της εγκατεστημένης ισχύος φωτισμού. Κατά συνέπεια δε θίγονται επαγγελματικά δικαιώματα οποιασδήποτε ομάδας επαγγελματιών αλλά εισάγεται μια νέα κατηγορία μελετών που αφορά την ενεργειακή απoδοση των κτηρίων. Η μελέτη «ενεργειακής απoδοσης κτηρίων» δεν εμπίπτει σε καμία απo τις ήδη υπάρχουσες κατηγορίες μελετών του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (πρώην Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ.) αλλά αποτελεί τυπικά και ουσιαστικά νέα κατηγορία μελέτης.
Δικαίωμα υπογραφής στη νέα κατηγορία οφείλουν να έχουν oσοι έχουν τα απαιτούμενα προσoντα και σε αυτούς αποδεδειγμένα πρέπει να περιλαμβάνονται οι Φυσικοί. Το τελευταίο προκύπτει τoσο απo τα μαθήματα που περιλαμβάνονται στον κύκλο σπουδών τους ήδη απo το προπτυχιακo αλλά και στο μεταπτυχιακo επίπεδο, τα οποία καλύπτουν oλη τη γνώση υποβάθρου που αφορά το νέο Σχέδιο Νoμου, oσο και απo τη χρήση λογισμικού σχετικού με τις απαιτήσεις του Σχεδίου Νoμου στα πλαίσια μαθημάτων και διπλωματικών εργασιών (λογισμικo υπολογισμών σύμφωνα με τα πρoτυπα ISO 13790, EN 15193, EN 15316). Επιπλέον, λoγω των γνώσεων και ικανοτήτων που έχουν αποκτήσει οι Φυσικοί απo την ενασχoλησή τους με το αντικείμενο, έχουν αναπτύξει μελετητική και ερευνητική δραστηριoτητα, οι οποίες έχουν γίνει αποδεκτές απo τον τεχνικo και επιστημονικo κoσμο επί σειρά ετών. Τέλος, επισημαίνεται oτι είναι σύνηθες σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τέτοιου είδους μελέτες να συντάσσονται και υπογράφονται απo κατoχους πτυχίου Φυσικής, με γνωστικo αντικείμενο τη Φυσική Κτηρίων.
Δυστυχώς oμως, μετά τη μεθοδευμένη εδώ και δεκαετίες απαξίωση των Φυσικών, την προκήρυξη συνεχώς λιγoερων θέσεων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τον γολγοθά του ΑΣΕΠ, την εκδίωξη απ&o το ΤΕΕ των κατoχων του διπλώματος Ηλεκτρονικής και Ραδιοηλεκτρολογίας, έρχεται το παρoν σχέδιο νoμου να αποκλείσει τους Φυσικούς απo την απoκτηση άλλου ενος επαγγελματικού δικαιώματος, παρά το γεγονος οτι αυτο περιλαμβάνεται στο υπο δημοσίευση Προεδρικο Διάταγμα που καθορίζει τα επαγγελματικά δικαιώματα των Φυσικών.
Θεωρώντας απαράδεκτη τη στέρηση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων απο έναν κλάδο που σχετίζεται άμεσα με το αντικείμενο σπουδών μας, απαιτούμε την ένταξή μας στο Προεδρικο Διάταγμα για το Μητρώο Ενεργειακών Επιθεωρητών (κάτι το οποίο προβλεποταν στο σχετικο προσχέδιο) και το δικαίωμα σύνταξης και υπογραφής μελετών ενεργειακής αποδοσης κτηρίων. Ταυτοχρονα προτείνουμε τη δημιουργία νέας κατηγορίας μελετών ενεργειακής αποδοσης κτηρίων.
Σε κάθε περίπτωση διατηρούμε το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουμε κάθε νομιμο μέσο προκειμένου να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας.
Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010
Αθώα η Στέλλα Πρωτονοταρίου
Αθωώθηκε λοιπόν η διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου. Και όχι απλά αθωώθηκε, αλλά αθωώθηκε πανηγυρικά.
Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του εισαγγελέα της έδρας:
Στον νυν διευθυντή προτιμώ να μην αναφερθώ, αφού ακόμα και ο ίδιος παρουσίασε τον εαυτό του ως μαριονέτα.
Anyway, αυτή ήταν μια πολύ ευχάριστη είδηση.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του εισαγγελέα της έδρας:
Δυστυχώς καλούμαι να υποστηρίξω ένα κατηγορητήριο το οποίο δεν υποστηρίζεται από πραγματικά περιστατικά. Δεν διακρίνω την ελάχιστη ένδειξη μη νομιμότητας της πράξης των δύο κατηγορουμένων. Σε βάρος του προσωπικού της χρόνου ξεκίνησε μια δραστηριότητα για τα παιδιά. Αν κάποιος διαχωρίζει τα παιδιά σε ελληνόπουλα και αλβανόπουλα είναι προσωπικό του πρόβλημα...
Στον νυν διευθυντή προτιμώ να μην αναφερθώ, αφού ακόμα και ο ίδιος παρουσίασε τον εαυτό του ως μαριονέτα.
Anyway, αυτή ήταν μια πολύ ευχάριστη είδηση.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010
Αιμοδοσία
Με αφορμή κάποια πρόσφατα περιστατικά, σκέφτηκα να γράψω δύο πραγματάκια, ας πούμε ενημερωτικά, για την εθελοντική αιμοδοσία.
Η εθελοντική προσφορά αίματος γενικά θα έλεγα ότι είναι γνωστή στον πολύ κόσμο, δεν είναι όμως και η μοναδική εθελοντική προσφορά που μπορούμε να έχουμε. Κανείς μπορεί να δώσει και επιμέρους στοιχεία του αίματος, όπως είναι τα αιμοπετάλια, κάτι που μάλλον δεν είναι και τόσο γνωστό.
Αιμοδοσία
Η διαδικασία της αιμοδοσίας είναι αρκετά απλή και όπως είπα μάλλον γνωστή. Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να πάει σε ένα κέντρο αιμοδοσίας (υπάρχουν σε κάθε νοσοκομείο) όπου συμπληρώνει μία καρτέλα με τα στοιχεία του και με κάποιες ερωτήσεις έτσι ώστε να υπάρχει ένα σχετικό ιατρικό ιστορικό, του κάνουν ένα σύντομο έλεγχο στον αιματοκρίτη και την πίεση και μετά μπορεί να δώσει αίμα. Η διαδικασία διαρκεί περίπου 5-10 λεπτά. Δίνεις πρώτα κάποια δείγματα, τα οποία θα εξεταστούν για τυχών ασθένειες ή επικινδυνότητα του αίματος γενικά, και μετά γεμίζεις μια φιάλη αίματος και τελείωσες. Απλά πρέπει να περιμένεις λίγα λεπτά μετά για να εξασφαλιστεί ότι δεν θα έχεις καμία παρενέργεια.
Το κάθε πότε μπορείς να δώσεις αίμα εξαρτάται από τον κάθε οργανισμό, αλλά πρακτικά είναι θέμα πολιτικής των νοσοκομείων. Γενικά, μπορείς να δώσεις κάθε 3 μήνες.
Δότης Αιμοπεταλίων
Εκτός από μονάδες αίματος, μπορεί να δώσει κανείς και επιμέρους στοιχεία του αίματος όπως είπαμε και παραπάνω. Ένα από τα στοιχεία του αίματος που γενικά χρειάζεται είναι τα αιμοπετάλια. Τα αιμοπετάλια είναι ο παράγοντας που βοηθά στην πήξη του αίματος και τα χρειάζονται συνήθως ασθενείς που κάνουν θεραπείες σχετικές με καρκίνο (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία), ασθενείς που έχουν AIDS ή ασθενείς που έχουν κάνει μεταμόσχευση. Από όσο γνωρίζω, στην Ελλάδα δεν είναι και τόσο διαδεδομένη η εθελοντική προσφορά αιμοπεταλίων. Η διαδικασία είναι λίγο πιο περίπλοκη από την απλή αιμοδοσία. Ο δότης, πρέπει πρώτα να κάνει κάποιες εξετάσεις που θα καθορίσουν αν μπορεί να δώσει αιμοπετάλια. Αφού πάρει τα αποτελέσματα, μπορεί μετά να κανονίσει ένα ραντεβού για τη διαδικασία αφαίρεσης των αιμοπεταλίων, η οποία είναι και σχετικά πιο χρονοβόρα. Η διαδικασία αποτελείται συνήθως από 5-6 κύκλους, όπου σε κάθε κύκλο αφαιρείται μια ποσότητα αίματος η οποία φυγοκεντρίζεται, αφαιρούνται τα αιμοπετάλια και μετά ότι περισσεύει επιστρέφει στον δότη. Η όλη διαδικασία συνήθως διαρκεί περίπου μία ώρα, αλλά μπορεί να πάρει και περισσότερο και είναι σχετικά επίπονη για τον οργανισμό. Γι' αυτό συνήθως αποκλείονται από την διαδικασία άτομα που έχουν ιστορικό με προβλήματα καρδιάς.
Προκειμένου να δώσει κανείς αιμοπετάλια πρέπει ακόμα να έχει αποφύγει την λήψη φαρμάκων που επιδρούν στην λειτουργία των αιμοπεταλίων, όπως είναι η ασπιρίνη και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, όπως είναι το voltaren.
Τα αιμοπετάλια έχουν ακόμα κάποιες ιδιαιτερότητες. Η διάρκεια ζωής τους είναι λίγες ημέρες πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορούν να αποθηκευτούν για πολύ καιρό όπως το αίμα. Από την άλλη όμως μπορεί να δώσει κανείς αιμοπετάλια σχεδόν κάθε 15 ημέρες. Φυσικά οι συχνές προσφορές αιμοπεταλίων είναι μια ταλαιπωρία στην οποία δεν θα έβαζε κάποιος το εαυτό του χωρίς σημαντικό και ενδεχομένως προσωπικό λόγο. Αλλά 1-2 φορές ενδιάμεσα στις συνήθεις αιμοδοσίες δεν μου ακούγονται κακές.
Κάποια επιπλέον πράγματα για την διαδικασία της αφαίρεσης συνιστωσών του αίματος μπορεί να δει κανείς στο λίνκ http://en.wikipedia.org/wiki/Apheresis.
Τα παραπάνω είναι καθαρά ενημερωτικά και πρόχειρα. Το καλύτερο είναι όποιος ενδιαφέρεται, να απευθυνθεί σε ένα αιμοδοτικό κέντρο για να ενημερωθεί πιο διεξοδικά. Ανάγκη για αίμα και αιμοπετάλια πάντως θα υπάρχει πάντα.
Καλή Υγεία.
--------------------------------------
Update: Σκέφτηκα να βάλω και μερικά λινκς σχετικά με τις αιμοδοσίες.
http://www.aimodosia.org/
και κάποια τηλέφωνα από το site
Τι πρέπει να γνωρίζει ο υποψήφιος αιμοδότης
blog.e-healthgr: Αιμοδοσία
Δότες Αιμοπεταλίων
Η εθελοντική προσφορά αίματος γενικά θα έλεγα ότι είναι γνωστή στον πολύ κόσμο, δεν είναι όμως και η μοναδική εθελοντική προσφορά που μπορούμε να έχουμε. Κανείς μπορεί να δώσει και επιμέρους στοιχεία του αίματος, όπως είναι τα αιμοπετάλια, κάτι που μάλλον δεν είναι και τόσο γνωστό.
Αιμοδοσία
Η διαδικασία της αιμοδοσίας είναι αρκετά απλή και όπως είπα μάλλον γνωστή. Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να πάει σε ένα κέντρο αιμοδοσίας (υπάρχουν σε κάθε νοσοκομείο) όπου συμπληρώνει μία καρτέλα με τα στοιχεία του και με κάποιες ερωτήσεις έτσι ώστε να υπάρχει ένα σχετικό ιατρικό ιστορικό, του κάνουν ένα σύντομο έλεγχο στον αιματοκρίτη και την πίεση και μετά μπορεί να δώσει αίμα. Η διαδικασία διαρκεί περίπου 5-10 λεπτά. Δίνεις πρώτα κάποια δείγματα, τα οποία θα εξεταστούν για τυχών ασθένειες ή επικινδυνότητα του αίματος γενικά, και μετά γεμίζεις μια φιάλη αίματος και τελείωσες. Απλά πρέπει να περιμένεις λίγα λεπτά μετά για να εξασφαλιστεί ότι δεν θα έχεις καμία παρενέργεια.
Το κάθε πότε μπορείς να δώσεις αίμα εξαρτάται από τον κάθε οργανισμό, αλλά πρακτικά είναι θέμα πολιτικής των νοσοκομείων. Γενικά, μπορείς να δώσεις κάθε 3 μήνες.
Δότης Αιμοπεταλίων
Εκτός από μονάδες αίματος, μπορεί να δώσει κανείς και επιμέρους στοιχεία του αίματος όπως είπαμε και παραπάνω. Ένα από τα στοιχεία του αίματος που γενικά χρειάζεται είναι τα αιμοπετάλια. Τα αιμοπετάλια είναι ο παράγοντας που βοηθά στην πήξη του αίματος και τα χρειάζονται συνήθως ασθενείς που κάνουν θεραπείες σχετικές με καρκίνο (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία), ασθενείς που έχουν AIDS ή ασθενείς που έχουν κάνει μεταμόσχευση. Από όσο γνωρίζω, στην Ελλάδα δεν είναι και τόσο διαδεδομένη η εθελοντική προσφορά αιμοπεταλίων. Η διαδικασία είναι λίγο πιο περίπλοκη από την απλή αιμοδοσία. Ο δότης, πρέπει πρώτα να κάνει κάποιες εξετάσεις που θα καθορίσουν αν μπορεί να δώσει αιμοπετάλια. Αφού πάρει τα αποτελέσματα, μπορεί μετά να κανονίσει ένα ραντεβού για τη διαδικασία αφαίρεσης των αιμοπεταλίων, η οποία είναι και σχετικά πιο χρονοβόρα. Η διαδικασία αποτελείται συνήθως από 5-6 κύκλους, όπου σε κάθε κύκλο αφαιρείται μια ποσότητα αίματος η οποία φυγοκεντρίζεται, αφαιρούνται τα αιμοπετάλια και μετά ότι περισσεύει επιστρέφει στον δότη. Η όλη διαδικασία συνήθως διαρκεί περίπου μία ώρα, αλλά μπορεί να πάρει και περισσότερο και είναι σχετικά επίπονη για τον οργανισμό. Γι' αυτό συνήθως αποκλείονται από την διαδικασία άτομα που έχουν ιστορικό με προβλήματα καρδιάς.
Προκειμένου να δώσει κανείς αιμοπετάλια πρέπει ακόμα να έχει αποφύγει την λήψη φαρμάκων που επιδρούν στην λειτουργία των αιμοπεταλίων, όπως είναι η ασπιρίνη και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, όπως είναι το voltaren.
Τα αιμοπετάλια έχουν ακόμα κάποιες ιδιαιτερότητες. Η διάρκεια ζωής τους είναι λίγες ημέρες πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορούν να αποθηκευτούν για πολύ καιρό όπως το αίμα. Από την άλλη όμως μπορεί να δώσει κανείς αιμοπετάλια σχεδόν κάθε 15 ημέρες. Φυσικά οι συχνές προσφορές αιμοπεταλίων είναι μια ταλαιπωρία στην οποία δεν θα έβαζε κάποιος το εαυτό του χωρίς σημαντικό και ενδεχομένως προσωπικό λόγο. Αλλά 1-2 φορές ενδιάμεσα στις συνήθεις αιμοδοσίες δεν μου ακούγονται κακές.
Κάποια επιπλέον πράγματα για την διαδικασία της αφαίρεσης συνιστωσών του αίματος μπορεί να δει κανείς στο λίνκ http://en.wikipedia.org/wiki/Apheresis.
Τα παραπάνω είναι καθαρά ενημερωτικά και πρόχειρα. Το καλύτερο είναι όποιος ενδιαφέρεται, να απευθυνθεί σε ένα αιμοδοτικό κέντρο για να ενημερωθεί πιο διεξοδικά. Ανάγκη για αίμα και αιμοπετάλια πάντως θα υπάρχει πάντα.
Καλή Υγεία.
--------------------------------------
Update: Σκέφτηκα να βάλω και μερικά λινκς σχετικά με τις αιμοδοσίες.
http://www.aimodosia.org/
και κάποια τηλέφωνα από το site
Τι πρέπει να γνωρίζει ο υποψήφιος αιμοδότης
blog.e-healthgr: Αιμοδοσία
Δότες Αιμοπεταλίων
Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010
Κάλεσμα δασκάλων από το 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών
Ενώ η αρμονική συνύπαρξη στο σχολείο παιδιών Ελλήνων και μεταναστών αποτελεί ισχυρό ζητούμενο της ελληνικής κοινωνίας και πρόσταγμα της ελληνικής πολιτείας, στο Α' Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δικάζεται στις 22 Ιανουαρίου 2010 η Στέλλα Πρωτονοταρίου, πρώην διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, με την κατηγορία ότι παραχώρησε τους χώρους του σχολείου για τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας των αλλόγλωσσων μαθητών. Μαζί της δικάζεται και η δασκάλα η οποία δίδαξε τη μητρική γλώσσα στους μαθητές του σχολείου. Μάρτυρας κατηγορίας ο νυν διευθυντής του 132ου Δημοτικού Σχολείου κ. Γιουτλάκης.
Εμείς, οι εκπαιδευτικοί του σχολείου, οι οποίοι συναποφασίσαμε με την πρώην διευθύντρια τις εκπαιδευτικές παρεμβάσεις που εφαρμόστηκαν στο 132ο Δημοτικό Σχολείο, καλούμε όλους και όλες εσάς που αγωνιζόσαστε καθημερινά για μια καλύτερη εκπαίδευση, να παρευρεθείτε την ημέρα της δίκης στο δικαστήριο για να βεβαιώσουμε με την παρουσία μας όχι μόνο την αμέριστη συμπαράστασή μας στην Στέλλα Πρωτονοταρίου αλλά και την πρόθεσή μας να αγωνιστούμε για έναν δικαιότερο κόσμο και ένα σχολείο που θα περιλαμβάνει ισότιμα όλους τους μαθητές και μαθήτριες μας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι με δεύτερη αναφορά του ίδιου προσώπου έχει σχηματιστεί δικογραφία και διεξάγεται προκαταρκτική εξέταση από την αστυνομία σε βάρος της Στέλλας Πρωτονοταρίου για δήθεν παράβαση καθήκοντος, επειδή μαζί μας εφάρμοσε προγράμματα διδασκαλίας της αλβανικής μητρικής γλώσσας και μαθήματα ελληνικών στους μετανάστες γονείς.
Δάσκαλοι που εργάστηκαν και εργάζονται στο 132ο Δημοτικό Σχολείο
Κορρέ Χρυσή, Μακρυγιάννης Γεώργιος, Μάστορα Πολυξένη, Παπαδοπούλου Ευρώπη, Βασιλάκου Παρασκευή, Παυλοπούλου Ολυμπία, Βουλαλάς Κλεάνθης, Τσιροπούλου Μαρία,Σκαρτσίλας Σωτήρης, Ευθυμίου Τερέζα,Σταυροπούλου Ηλιάνα, Γεμιδοπούλου Αικατερίνη,Χαραβιτσίδης Πέτρος, Ταζοπούλου Στεργιανή
http://www.132grava.net/
------------------------------
Από ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ
Εμείς, οι εκπαιδευτικοί του σχολείου, οι οποίοι συναποφασίσαμε με την πρώην διευθύντρια τις εκπαιδευτικές παρεμβάσεις που εφαρμόστηκαν στο 132ο Δημοτικό Σχολείο, καλούμε όλους και όλες εσάς που αγωνιζόσαστε καθημερινά για μια καλύτερη εκπαίδευση, να παρευρεθείτε την ημέρα της δίκης στο δικαστήριο για να βεβαιώσουμε με την παρουσία μας όχι μόνο την αμέριστη συμπαράστασή μας στην Στέλλα Πρωτονοταρίου αλλά και την πρόθεσή μας να αγωνιστούμε για έναν δικαιότερο κόσμο και ένα σχολείο που θα περιλαμβάνει ισότιμα όλους τους μαθητές και μαθήτριες μας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι με δεύτερη αναφορά του ίδιου προσώπου έχει σχηματιστεί δικογραφία και διεξάγεται προκαταρκτική εξέταση από την αστυνομία σε βάρος της Στέλλας Πρωτονοταρίου για δήθεν παράβαση καθήκοντος, επειδή μαζί μας εφάρμοσε προγράμματα διδασκαλίας της αλβανικής μητρικής γλώσσας και μαθήματα ελληνικών στους μετανάστες γονείς.
Δάσκαλοι που εργάστηκαν και εργάζονται στο 132ο Δημοτικό Σχολείο
Κορρέ Χρυσή, Μακρυγιάννης Γεώργιος, Μάστορα Πολυξένη, Παπαδοπούλου Ευρώπη, Βασιλάκου Παρασκευή, Παυλοπούλου Ολυμπία, Βουλαλάς Κλεάνθης, Τσιροπούλου Μαρία,Σκαρτσίλας Σωτήρης, Ευθυμίου Τερέζα,Σταυροπούλου Ηλιάνα, Γεμιδοπούλου Αικατερίνη,Χαραβιτσίδης Πέτρος, Ταζοπούλου Στεργιανή
http://www.132grava.net/
------------------------------
Από ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ
Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010
pyles.tv
Αυτό που όλοι περιμέναμε είναι επιτέλους πραγματικότητα...
Οι "Πύλες του Ανεξήγητου" απέκτησαν δικό τους site, το pyles.tv, το οποίο θα καλύπτει όλη την γνωστή θεματολογία που όλοι αγαπήσαμε στις εκπομπές του κ. Χαρδαβέλλα.
Για να πάρει κανείς μια εικόνα της θεματολογίας:
Btw, το Σάββατο η εκπομπή είχε ως θέμα το Zeitgeist...
Όπως λένε και σε ένα άλλο site, let the woo begin.
Οι "Πύλες του Ανεξήγητου" απέκτησαν δικό τους site, το pyles.tv, το οποίο θα καλύπτει όλη την γνωστή θεματολογία που όλοι αγαπήσαμε στις εκπομπές του κ. Χαρδαβέλλα.
Για να πάρει κανείς μια εικόνα της θεματολογίας:
"Το Cern, το σταματάει ο Θεός!"
Καθηγητής Φυσικής, εξηγεί γιατί ο Θεός δεν θέλει να ξέρουμε..
Btw, το Σάββατο η εκπομπή είχε ως θέμα το Zeitgeist...
Όπως λένε και σε ένα άλλο site, let the woo begin.
Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2009
LOGICOMIX
Αυτό θα είναι μάλλον το τελευταίο μου post για το 2009 και το θέμα του αφορά ένα από τα ενδιαφέροντά μου που δυστυχώς δεν αφιερώνω αρκετό χρόνο. Η αφορμή είναι το ότι διάβασα αυτές τις ημέρες το Logicomix του Απόστολου Δοξιάδη και το κομμάτι που αφορά αυτό το post έχει να κάνει με την λογική και όχι το κόμιξ (αν και είναι και αυτό ένα από τα ενδιαφέροντά μου).
Λοιπόν, για όσους δεν το έχουν υπόψη τους, το Logicomix πραγματεύεται υπό μία έννοια την ιστορία των θεμελίων (ή αλλιώς, της αυστηρής θεμελίωσης) των μαθηματικών, μέσα από την ζωή του Bertrand Russell. Και είναι σε μορφή κόμιξ. Φυσικά η ιστορία είναι ένα μυθιστόρημα που απλά έχει ως πρωταγωνιστές πραγματικά πρόσωπα (και ιδέες) και δεν έχει πρόθεση να αποτελέσει μια ακριβής καταγραφή των γεγονότων, όπως επισημαίνουν και οι δημιουργοί. Για την υλοποίηση της ιδέας συνεργάστηκαν με τον Δοξιάδη, ο Χρίστος Παπαδημητρίου (στην συγγραφή της ιστορίας), ο Αλέκος Παπαδάτος και η Annie Di Donna (στο σχέδιο). Να πω λοιπόν από την αρχή, ότι μου άρεσε πολύ τόσο η ιδέα όσο και η υλοποίηση και νομίζω ότι θα ανακινήσει το ενδιαφέρον για την λογική και τα μαθηματικά σε όποιον το διαβάσει.
Πρέπει να πω ακόμα ότι η εικόνα που είχα από τον Δοξιάδη ερχόταν αποκλειστικά και μόνο από την «17η Νύχτα» (δεν έχω διαβάσει τον θείο Πέτρο), ένα θεατρικό σχετικά με την λογική και τις τελευταίες μέρες της ζωής του Kurt Godel, ο οποίος πέθανε στο νοσοκομείο από ασιτία επειδή αρνιόταν να φαει φαγητό από τον φόβο ότι θέλανε να τον δηλητηριάσουν. Η εικόνα που είχα λοιπόν από αυτό το θεατρικό ήταν τραγική. Επειδή είχα δει την παράσταση, πιθανόν να έφταιγε και η σκηνοθετική ματιά του Αντώνη Καφετζόπουλου, αλλά όπως και να έχει η σύνδεση της ιστορίας με την λογική και τα θεωρήματα της μη πληρότητας του Godel ήταν πολύ κακή, θα έλεγα αποτυχημένη, για να μην πω για την καρικατουρίστικη εμφάνιση του Hilbert σε κάποια σημεία του έργου που απλά γελοιοποιούσε το όλο θέμα.
Anyway, το κόμιξ μου άρεσε γενικά και το συνιστώ και από όσο μπόρεσα να αντιληφθώ, είναι γενικά αρκετά ακριβές στην παρουσίαση των μαθηματικών ιδεών, χωρίς όμως να γίνεται βαρύ.
Ακόμα, στο τέλος του βιβλίου, υπάρχει και ένα παράρτημα όπου ξεκαθαρίζονται διάφορες μαθηματικές έννοιες και δίνονται βιογραφικά στοιχεία για τους βασικούς ήρωες της ιστορίας. Εκεί είναι που υπάρχει και το πρόβλημα. Και το πρόβλημα αφορά το θεώρημα πληρότητας του Godel (Godels completeness theorem), τα θεωρήματα μη πληρότητας (Godels first and second incompleteness theorems), την λογική πρώτης βαθμίδας (first order logic) και τη λογική δεύτερης βαθμίδας (second order logic). Συγκεκριμένα, αυτό που μου χτύπησε στο μάτι ήταν η διατύπωση ότι η λογική πρώτης βαθμίδας και τα συστήματα που βασίζονται σ’ αυτήν είναι, σύμφωνα με το θεώρημα πληρότητας του Godel, πλήρη.
Και για να είμαι πιο συγκεκριμένος, η ακριβής διατύπωση είναι:
Αυτό που φαίνεται από τα παραπάνω, όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, είναι ότι υπάρχει μια ασάφεια και μία σύγχυση (τουλάχιστον στη διατύπωση) σχετικά με την πληρότητα της λογικής πρώτης βαθμίδας, το κατά πόσο αυτή μπορεί να στηρίξει την αριθμητική και γενικότερα τι σημαίνει η πληρότητα ενός συστήματος σε σχέση με το θεώρημα της πληρότητας του Godel έναντι των δύο θεωρημάτων του της μη πληρότητας. Αυτή η σύγχυση μάλιστα, φαίνετε να υπάρχει γενικά στην βιβλιογραφία, αλλά και σε πολλές αναφορές και επικλήσεις των θεωρημάτων του Godel που γίνονται συχνά σε συζητήσεις. Μάλιστα, υπάρχει και ένα σχετικό βιβλίο, το οποίο έχει πολύ ενδιαφέρον και στο οποίο θα βασιστώ κατά κύριο λόγο. Το βιβλίο είναι το «Godel’s Theorem: An incomplete Guide to Its Use and Abuse», του Torkel Franzen (όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να διαβάσει και αυτό το άρθρο: «The Popular Impact of Gödel's Incompleteness Theorem»).
Το πρώτο ζήτημα λοιπόν, είναι το ζήτημα της πληρότητας της λογικής πρώτης βαθμίδας και του σχετικού θεωρήματος του Godel. Καταρχήν πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τις έννοιες της «λογικής πρώτης βαθμίδας», του «Αξιωματικού Συστήματος», της «πληρότητας» όπως αυτή εννοείται στα πλαίσια του θεωρήματος της πληρότητας του Godel και της «πληρότητας» όπως αυτή εννοείται στα πλαίσια των θεωρημάτων της μη πληρότητας του Godel. Μετά θα συζητήσουμε και το θέμα της λογικής πρώτης και δεύτερης βαθμίδας και της αριθμητικής. Όπως φαίνετε από την προηγούμενη πρόταση πάντως, η σύγχυση πρέπει να οφείλεται στην συστηματική αναφορά στον όρο «πληρότητα».
Την λογική πρώτης βαθμίδας λοιπόν την παρουσιάζει αρκετά καλά το λήμμα Κατηγορηματικός λογισμός, όπου λέει ουσιαστικά ότι είναι ένα σύνολο από κανόνες με την βοήθεια των οποίων μπορούμε να βγάλουμε λογικά συμπεράσματα και οι οποίοι έχουν μια τυποποιημένη μορφή στη μαθηματική γλώσσα, ενώ έχουν ως αντικείμενο στοιχεία ενός συνόλου (στην περίπτωση των φυσικών αριθμών, κάποιον φυσικό αριθμό). Είναι δηλαδή της μορφής, «για τον αριθμό x ισχύει η P ιδιότητα». Η λογική δεύτερης βαθμίδας από την άλλη μπορεί να διατυπώσει προτάσεις που αφορούν επιπλέον και σύνολα (για το σύνολο x ισχύει η P ιδιότητα) και υπό αυτή την έννοια είναι πλουσιότερη στην περιγραφική της δυνατότητα από την λογική πρώτης βαθμίδας.
Τώρα, ένα αξιωματικό σύστημα (formal system) αποτελείται από ένα σύνολο αξιωμάτων που συνοδεύονται από ένα σύνολο λογικούς κανόνες (ας τους πούμε «λογικό σύστημα»), με την βοήθεια των οποίων μπορούμε να συνάγουμε θεωρήματα από τα αξιώματα. Ένα τέτοιο «λογικό σύστημα» είναι και η λογική πρώτης βαθμίδας. Είναι λοιπόν σαφές ότι η λογική πρώτης βαθμίδας από μόνη της δεν αποτελεί ένα αξιωματικό σύστημα. Σε αυτό λοιπόν το σημείο, όπου έχουμε ένα αξιωματικό σύστημα, γεννάτε το ερώτημα του κατά πόσο οι λογικοί κανόνες που έχουμε, το λογικό σύστημα, είναι ικανοί να συνάγουν κάθε δυνατό θεώρημα που είναι λογική συνέπεια των αξιωμάτων του συστήματος. Και εδώ έρχεται το θεώρημα της πληρότητας της λογικής πρώτης βαθμίδας να μας πει ότι η λογική πρώτης βαθμίδας είναι ικανή να παράγει κάθε πρόταση που είναι λογική συνέπεια των αξιωμάτων ενός αξιωματικού συστήματος, και άρα με αυτή την έννοια πλήρης. Αυτή η έννοια της «πληρότητας» είναι διαφορετική από την έννοια της πληρότητας που εμφανίζεται στα θεωρήματα της μη πληρότητας του Godel (κάτι που φαίνετε να μπερδεύεται στις διατυπώσεις του βιβλίου). Στο βιβλίο γίνεται και λόγος για την πληρότητα της λογικής δεύτερης βαθμίδας, όπου αναφέρεται ότι αυτή δεν είναι πλήρης σύμφωνα με τα θεωρήματα της μη πληρότητας του Godel (στο λήμμα Γκέντελ, Κουρτ ), πράγμα που όπως είπαμε και παραπάνω για την λογική πρώτης βαθμίδας, δεν έχει νόημα, αφού η πληρότητα ενός συνόλου λογικών κανόνων αναφέρεται σε άλλο πράγμα. Το αν η λογική δεύτερης βαθμίδας είναι πλήρης με την έννοια που είναι πλήρης και η λογική πρώτης βαθμίδας, είναι ένα θέμα που ξεφεύγει από τις γνώσεις μου, αλλά υπάρχει μία σχετική συζήτηση στην wikipedia.
Αφού έχουμε πει όλα αυτά λοιπόν για τα «λογικά συστήματα» και την πληρότητά τους, ας επιστρέψουμε στο θέμα με τα θεωρήματα της μη πληρότητας του Godel. Αυτά λοιπόν τα θεωρήματα αφορούν όχι τα λογικά συστήματα, αλλά τα αξιωματικά συστήματα όπως τα ορίσαμε παραπάνω. Το θεώρημα έχει χοντρικά την παρακάτω διατύπωση:
Εδώ και πάλι πρέπει να συζητήσουμε κάποιες έννοιες, όπως την έννοια της «στοιχειώδους αριθμητικής».
Πριν από αυτό όμως, ας βγάλουμε από την μέση την έννοια του «συνεπές». Αν έχουμε μια πρόταση Α και την αντίθετή της, τότε συνεπές σημαίνει να μην μπορεί να είναι ταυτόχρονα αληθής και η Α και η αντίθετή της.
Για να πάμε στο «στοιχειώδης αριθμητική» πρέπει πρώτα να ορίσουμε ακόμα μία έννοια. Την έννοια της πρότασης τύπου Goldbach. Μία πρόταση τύπου Goldbach είναι μια πρόταση που δηλώνει ότι, «κάποιος αριθμός έχει την ιδιότητα P», όπου η ιδιότητα P είναι μια ιδιότητα που μπορούμε να ελέγξουμε εφαρμόζοντας έναν συγκεκριμένο αλγόριθμο (προφανή από την διατύπωση της πρότασης) ο οποίος τελικά θα μας δώσει ένα αποτέλεσμα. Για παράδειγμα η πρόταση, «οι ζυγοί αριθμοί διαιρούνται με το 2», είναι μια τέτοια πρόταση, αφού μπορούμε να εφαρμόσουμε έναν αλγόριθμο (να πάρουμε ζυγούς και να τους διαιρέσουμε με το 2) και να βγάλουμε συμπέρασμα για το αν ισχύει η ιδιότητα (δίνει ή δεν δίνει υπόλοιπο μηδέν). Μία σημαντική ιδιότητα αυτού του τύπου των προτάσεων είναι ότι μπορούμε να συμπεράνουμε, εφαρμόζοντας τον αλγόριθμο, το αν η πρόταση ή η αντίθετή της είναι αληθής. Και ερχόμαστε τώρα στο «στοιχειώδης αριθμητική». Όταν λέμε ότι ένα αξιωματικό σύστημα περιέχει κάποια «στοιχειώδη αριθμητική» εννοούμε ότι για κάθε πρόταση του παραπάνω τύπου που μπορεί να αποδειχθεί στα πλαίσια του αξιωματικού αυτού συστήματος, υπάρχει μία διαδικασία που θα παράγει αυτή την απόδειξη.
Ένα παράδειγμα τέτοιου αξιωματικού συστήματος είναι και η αριθμητική των φυσικών αριθμών όπως θεμελιώθηκε αξιωματικά από τον Peano (Peano Arithmetics), δηλαδή η στοιχειώδης αριθμητική, και βασίζεται στην λογική πρώτης βαθμίδας.
Σχετικά με το θεώρημα και την λογική του, υπάρχει μια πολύ ωραία παρουσίαση στην σελίδα, Kenny's Overview of Hofstadter's Explanation of Gödel's Theorem, η οποία είναι σχετικά στοιχειώδης και αρκετά επεξηγηματική, ενώ δεν χρειάζεται και πολλές τεχνικές γνώσεις.
Ακόμα πρέπει να πω ότι το θεώρημα δεν εφαρμόζεται σε κάθε αξιωματικό σύστημα (η ιδέα αυτή είναι μία συνήθης παρανόηση). Υπάρχουν και αξιωματικά συστήματα, όπως η Ευκλείδεια Γεωμετρία και η Αριθμητική των Πραγματικών Αριθμών, που ξεφεύγουν από το θεώρημα και είναι και συνεπή και πλήρη.
Πέρα από τα καθαρά μαθηματικά, που δεν εξαντλούνται σε καμία περίπτωση στα παραπάνω, υπάρχουν πολλά ακόμα που μπορεί να πει κανείς σχετικά με το θεώρημα και τις ενδεχόμενες προεκτάσεις του, αλλά αυτό είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση.
Αυτά τα ολίγα...
Και καλή μας χρονιά!!!
Λοιπόν, για όσους δεν το έχουν υπόψη τους, το Logicomix πραγματεύεται υπό μία έννοια την ιστορία των θεμελίων (ή αλλιώς, της αυστηρής θεμελίωσης) των μαθηματικών, μέσα από την ζωή του Bertrand Russell. Και είναι σε μορφή κόμιξ. Φυσικά η ιστορία είναι ένα μυθιστόρημα που απλά έχει ως πρωταγωνιστές πραγματικά πρόσωπα (και ιδέες) και δεν έχει πρόθεση να αποτελέσει μια ακριβής καταγραφή των γεγονότων, όπως επισημαίνουν και οι δημιουργοί. Για την υλοποίηση της ιδέας συνεργάστηκαν με τον Δοξιάδη, ο Χρίστος Παπαδημητρίου (στην συγγραφή της ιστορίας), ο Αλέκος Παπαδάτος και η Annie Di Donna (στο σχέδιο). Να πω λοιπόν από την αρχή, ότι μου άρεσε πολύ τόσο η ιδέα όσο και η υλοποίηση και νομίζω ότι θα ανακινήσει το ενδιαφέρον για την λογική και τα μαθηματικά σε όποιον το διαβάσει.
Πρέπει να πω ακόμα ότι η εικόνα που είχα από τον Δοξιάδη ερχόταν αποκλειστικά και μόνο από την «17η Νύχτα» (δεν έχω διαβάσει τον θείο Πέτρο), ένα θεατρικό σχετικά με την λογική και τις τελευταίες μέρες της ζωής του Kurt Godel, ο οποίος πέθανε στο νοσοκομείο από ασιτία επειδή αρνιόταν να φαει φαγητό από τον φόβο ότι θέλανε να τον δηλητηριάσουν. Η εικόνα που είχα λοιπόν από αυτό το θεατρικό ήταν τραγική. Επειδή είχα δει την παράσταση, πιθανόν να έφταιγε και η σκηνοθετική ματιά του Αντώνη Καφετζόπουλου, αλλά όπως και να έχει η σύνδεση της ιστορίας με την λογική και τα θεωρήματα της μη πληρότητας του Godel ήταν πολύ κακή, θα έλεγα αποτυχημένη, για να μην πω για την καρικατουρίστικη εμφάνιση του Hilbert σε κάποια σημεία του έργου που απλά γελοιοποιούσε το όλο θέμα.
Anyway, το κόμιξ μου άρεσε γενικά και το συνιστώ και από όσο μπόρεσα να αντιληφθώ, είναι γενικά αρκετά ακριβές στην παρουσίαση των μαθηματικών ιδεών, χωρίς όμως να γίνεται βαρύ.
Ακόμα, στο τέλος του βιβλίου, υπάρχει και ένα παράρτημα όπου ξεκαθαρίζονται διάφορες μαθηματικές έννοιες και δίνονται βιογραφικά στοιχεία για τους βασικούς ήρωες της ιστορίας. Εκεί είναι που υπάρχει και το πρόβλημα. Και το πρόβλημα αφορά το θεώρημα πληρότητας του Godel (Godels completeness theorem), τα θεωρήματα μη πληρότητας (Godels first and second incompleteness theorems), την λογική πρώτης βαθμίδας (first order logic) και τη λογική δεύτερης βαθμίδας (second order logic). Συγκεκριμένα, αυτό που μου χτύπησε στο μάτι ήταν η διατύπωση ότι η λογική πρώτης βαθμίδας και τα συστήματα που βασίζονται σ’ αυτήν είναι, σύμφωνα με το θεώρημα πληρότητας του Godel, πλήρη.
Και για να είμαι πιο συγκεκριμένος, η ακριβής διατύπωση είναι:
Γκέντελ, Κουρτ... Στη διδακτορική του διατριβή έκανε ένα σημαντικό βήμα προς την εκπλήρωση του «Προγράμματος του Χίλμπερτ», αποδεικνύοντας το θεώρημα της πληρότητας, που ορίζει ότι όλες οι αληθείς προτάσεις στη λογική πρώτης βαθμίδας – δηλαδή του απλού κατηγορηματικού λογισμού τύπου Φρεγκέ – μπορούν να αποδειχθούν από ένα μικρό σύνολο αξιωμάτων. Το 1931 όμως κατάφερε να αποδείξει ότι το ίδιο δεν ισχύει για την λογική δεύτερης βαθμίδας, δηλαδή για μια λογική αρκετά ισχυρή να στηρίξει τα θεμέλια της αριθμητικής, ή άλλων αντίστοιχων ή πιο σύνθετων μαθηματικών θεωριών. Τα δύο θεωρήματα που καταγράφουν αυτή τη διαπίστωση ονομάζονται της μη πληρότητας...
Μη πληρότητα... Η πληρότητα ενός λογικού συστήματος είναι η ιδιότητα βάση της οποίας μια ορθά διατυπωμένη ή γραμματικά ορθή πρότασή του (που είναι δηλαδή γραμμένη σύμφωνα με τους «γραμματικούς» κανόνες του συστήματος) μπορεί να αποδειχθεί, αυτή ή – αν είναι ψευδής – η αντίθετή της, από τα αξιώματα του συστήματος. Το θεώρημα της πληρότητας του Γκέντελ αποδεικνύει αυτή την ιδιότητα για το σύστημα της λογικής πρώτης βαθμίδας, δηλαδή τον κατηγορηματικό λογισμό στην μορφή που αυτός αναπτύχθηκε αρχικά από τον Φρεγκέ, στην Εννοιολογική Γραφή. Όμως, στο επίκεντρο του λεγόμενου «Προγράμματος του Χίλμπερτ» βρισκόταν η απόδειξη της πληρότητας της λογικής δεύτερης βαθμίδας (όπου οι λογικές μεταβλητές μπορούν να παίρνουν ως τιμές τους σύνολα), καθώς μόνο αυτή είναι επαρκής για να στηρίξει τα θεμέλια της αριθμητικής, ή και πιο σύνθετων κλάδων των μαθηματικών. Εντελώς αντίθετα με τις προσδοκίες και τα όνειρα της μαθηματικής κοινότητας, ο Γκέντελ απέδειξε... ότι οποιοδήποτε αξιωματικό σύστημα για την αριθμητική βασισμένο στις αρχές των Πρινκίπια θα ήταν αναγκαστικά μη πλήρες. Πιο συγκεκριμένα, το πρώτο από τα δύο θεωρήματα της μη πληρότητας ορίζει ότι σε οιοδήποτε σύστημα επαρκές να ορίσει τις ιδιότητες των ακεραίων αριθμών και τις αριθμητικές πράξεις, θα υπάρχουν πάντα τυπικά ορθές και επιπλέον αληθείς προτάσεις που δεν μπορούν να αποδειχθούν (αυτές ή, αν είναι ψευδείς, οι αντίθετές τους) μέσα στο σύστημα. Το δεύτερο θεώρημα λέει ότι αν ένα σύστημα τέτοιου τύπου είναι πλήρες, δεν μπορεί να αποδειχθεί μέσα στο σύστημα η συνέπειά του – με άλλα λόγια, ότι συνέπεια και πληρότητα δεν μπορούν να αποδειχθούν ταυτόχρονα σε ένα σύστημα της δεύτερης βαθμίδας.
Αυτό που φαίνεται από τα παραπάνω, όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, είναι ότι υπάρχει μια ασάφεια και μία σύγχυση (τουλάχιστον στη διατύπωση) σχετικά με την πληρότητα της λογικής πρώτης βαθμίδας, το κατά πόσο αυτή μπορεί να στηρίξει την αριθμητική και γενικότερα τι σημαίνει η πληρότητα ενός συστήματος σε σχέση με το θεώρημα της πληρότητας του Godel έναντι των δύο θεωρημάτων του της μη πληρότητας. Αυτή η σύγχυση μάλιστα, φαίνετε να υπάρχει γενικά στην βιβλιογραφία, αλλά και σε πολλές αναφορές και επικλήσεις των θεωρημάτων του Godel που γίνονται συχνά σε συζητήσεις. Μάλιστα, υπάρχει και ένα σχετικό βιβλίο, το οποίο έχει πολύ ενδιαφέρον και στο οποίο θα βασιστώ κατά κύριο λόγο. Το βιβλίο είναι το «Godel’s Theorem: An incomplete Guide to Its Use and Abuse», του Torkel Franzen (όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να διαβάσει και αυτό το άρθρο: «The Popular Impact of Gödel's Incompleteness Theorem»).
Το πρώτο ζήτημα λοιπόν, είναι το ζήτημα της πληρότητας της λογικής πρώτης βαθμίδας και του σχετικού θεωρήματος του Godel. Καταρχήν πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τις έννοιες της «λογικής πρώτης βαθμίδας», του «Αξιωματικού Συστήματος», της «πληρότητας» όπως αυτή εννοείται στα πλαίσια του θεωρήματος της πληρότητας του Godel και της «πληρότητας» όπως αυτή εννοείται στα πλαίσια των θεωρημάτων της μη πληρότητας του Godel. Μετά θα συζητήσουμε και το θέμα της λογικής πρώτης και δεύτερης βαθμίδας και της αριθμητικής. Όπως φαίνετε από την προηγούμενη πρόταση πάντως, η σύγχυση πρέπει να οφείλεται στην συστηματική αναφορά στον όρο «πληρότητα».
Την λογική πρώτης βαθμίδας λοιπόν την παρουσιάζει αρκετά καλά το λήμμα Κατηγορηματικός λογισμός, όπου λέει ουσιαστικά ότι είναι ένα σύνολο από κανόνες με την βοήθεια των οποίων μπορούμε να βγάλουμε λογικά συμπεράσματα και οι οποίοι έχουν μια τυποποιημένη μορφή στη μαθηματική γλώσσα, ενώ έχουν ως αντικείμενο στοιχεία ενός συνόλου (στην περίπτωση των φυσικών αριθμών, κάποιον φυσικό αριθμό). Είναι δηλαδή της μορφής, «για τον αριθμό x ισχύει η P ιδιότητα». Η λογική δεύτερης βαθμίδας από την άλλη μπορεί να διατυπώσει προτάσεις που αφορούν επιπλέον και σύνολα (για το σύνολο x ισχύει η P ιδιότητα) και υπό αυτή την έννοια είναι πλουσιότερη στην περιγραφική της δυνατότητα από την λογική πρώτης βαθμίδας.
Τώρα, ένα αξιωματικό σύστημα (formal system) αποτελείται από ένα σύνολο αξιωμάτων που συνοδεύονται από ένα σύνολο λογικούς κανόνες (ας τους πούμε «λογικό σύστημα»), με την βοήθεια των οποίων μπορούμε να συνάγουμε θεωρήματα από τα αξιώματα. Ένα τέτοιο «λογικό σύστημα» είναι και η λογική πρώτης βαθμίδας. Είναι λοιπόν σαφές ότι η λογική πρώτης βαθμίδας από μόνη της δεν αποτελεί ένα αξιωματικό σύστημα. Σε αυτό λοιπόν το σημείο, όπου έχουμε ένα αξιωματικό σύστημα, γεννάτε το ερώτημα του κατά πόσο οι λογικοί κανόνες που έχουμε, το λογικό σύστημα, είναι ικανοί να συνάγουν κάθε δυνατό θεώρημα που είναι λογική συνέπεια των αξιωμάτων του συστήματος. Και εδώ έρχεται το θεώρημα της πληρότητας της λογικής πρώτης βαθμίδας να μας πει ότι η λογική πρώτης βαθμίδας είναι ικανή να παράγει κάθε πρόταση που είναι λογική συνέπεια των αξιωμάτων ενός αξιωματικού συστήματος, και άρα με αυτή την έννοια πλήρης. Αυτή η έννοια της «πληρότητας» είναι διαφορετική από την έννοια της πληρότητας που εμφανίζεται στα θεωρήματα της μη πληρότητας του Godel (κάτι που φαίνετε να μπερδεύεται στις διατυπώσεις του βιβλίου). Στο βιβλίο γίνεται και λόγος για την πληρότητα της λογικής δεύτερης βαθμίδας, όπου αναφέρεται ότι αυτή δεν είναι πλήρης σύμφωνα με τα θεωρήματα της μη πληρότητας του Godel (στο λήμμα Γκέντελ, Κουρτ ), πράγμα που όπως είπαμε και παραπάνω για την λογική πρώτης βαθμίδας, δεν έχει νόημα, αφού η πληρότητα ενός συνόλου λογικών κανόνων αναφέρεται σε άλλο πράγμα. Το αν η λογική δεύτερης βαθμίδας είναι πλήρης με την έννοια που είναι πλήρης και η λογική πρώτης βαθμίδας, είναι ένα θέμα που ξεφεύγει από τις γνώσεις μου, αλλά υπάρχει μία σχετική συζήτηση στην wikipedia.
Αφού έχουμε πει όλα αυτά λοιπόν για τα «λογικά συστήματα» και την πληρότητά τους, ας επιστρέψουμε στο θέμα με τα θεωρήματα της μη πληρότητας του Godel. Αυτά λοιπόν τα θεωρήματα αφορούν όχι τα λογικά συστήματα, αλλά τα αξιωματικά συστήματα όπως τα ορίσαμε παραπάνω. Το θεώρημα έχει χοντρικά την παρακάτω διατύπωση:
Κάθε «συνεπές» αξιωματικό σύστημα, το οποίο περιέχει «στοιχειώδη αριθμητική», είναι μη πλήρες σε σχέση με προτάσεις που αφορούν την «στοιχειώδη αριθμητική», δηλαδή υπάρχουν τέτοιες προτάσεις που ούτε οι ίδιες ούτε οι αντίθετές τους μπορούν να αποδειχθούν.
Εδώ και πάλι πρέπει να συζητήσουμε κάποιες έννοιες, όπως την έννοια της «στοιχειώδους αριθμητικής».
Πριν από αυτό όμως, ας βγάλουμε από την μέση την έννοια του «συνεπές». Αν έχουμε μια πρόταση Α και την αντίθετή της, τότε συνεπές σημαίνει να μην μπορεί να είναι ταυτόχρονα αληθής και η Α και η αντίθετή της.
Για να πάμε στο «στοιχειώδης αριθμητική» πρέπει πρώτα να ορίσουμε ακόμα μία έννοια. Την έννοια της πρότασης τύπου Goldbach. Μία πρόταση τύπου Goldbach είναι μια πρόταση που δηλώνει ότι, «κάποιος αριθμός έχει την ιδιότητα P», όπου η ιδιότητα P είναι μια ιδιότητα που μπορούμε να ελέγξουμε εφαρμόζοντας έναν συγκεκριμένο αλγόριθμο (προφανή από την διατύπωση της πρότασης) ο οποίος τελικά θα μας δώσει ένα αποτέλεσμα. Για παράδειγμα η πρόταση, «οι ζυγοί αριθμοί διαιρούνται με το 2», είναι μια τέτοια πρόταση, αφού μπορούμε να εφαρμόσουμε έναν αλγόριθμο (να πάρουμε ζυγούς και να τους διαιρέσουμε με το 2) και να βγάλουμε συμπέρασμα για το αν ισχύει η ιδιότητα (δίνει ή δεν δίνει υπόλοιπο μηδέν). Μία σημαντική ιδιότητα αυτού του τύπου των προτάσεων είναι ότι μπορούμε να συμπεράνουμε, εφαρμόζοντας τον αλγόριθμο, το αν η πρόταση ή η αντίθετή της είναι αληθής. Και ερχόμαστε τώρα στο «στοιχειώδης αριθμητική». Όταν λέμε ότι ένα αξιωματικό σύστημα περιέχει κάποια «στοιχειώδη αριθμητική» εννοούμε ότι για κάθε πρόταση του παραπάνω τύπου που μπορεί να αποδειχθεί στα πλαίσια του αξιωματικού αυτού συστήματος, υπάρχει μία διαδικασία που θα παράγει αυτή την απόδειξη.
Ένα παράδειγμα τέτοιου αξιωματικού συστήματος είναι και η αριθμητική των φυσικών αριθμών όπως θεμελιώθηκε αξιωματικά από τον Peano (Peano Arithmetics), δηλαδή η στοιχειώδης αριθμητική, και βασίζεται στην λογική πρώτης βαθμίδας.
Σχετικά με το θεώρημα και την λογική του, υπάρχει μια πολύ ωραία παρουσίαση στην σελίδα, Kenny's Overview of Hofstadter's Explanation of Gödel's Theorem, η οποία είναι σχετικά στοιχειώδης και αρκετά επεξηγηματική, ενώ δεν χρειάζεται και πολλές τεχνικές γνώσεις.
Ακόμα πρέπει να πω ότι το θεώρημα δεν εφαρμόζεται σε κάθε αξιωματικό σύστημα (η ιδέα αυτή είναι μία συνήθης παρανόηση). Υπάρχουν και αξιωματικά συστήματα, όπως η Ευκλείδεια Γεωμετρία και η Αριθμητική των Πραγματικών Αριθμών, που ξεφεύγουν από το θεώρημα και είναι και συνεπή και πλήρη.
Πέρα από τα καθαρά μαθηματικά, που δεν εξαντλούνται σε καμία περίπτωση στα παραπάνω, υπάρχουν πολλά ακόμα που μπορεί να πει κανείς σχετικά με το θεώρημα και τις ενδεχόμενες προεκτάσεις του, αλλά αυτό είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση.
Αυτά τα ολίγα...
Και καλή μας χρονιά!!!
Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009
ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΡΟΛΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ
Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για το Έτος του Δαρβίνου, το Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα: "Κάρολος Δαρβίνος: Η Ζωή και το Επιστημονικό Έργο του" θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 19 και Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009 στην Πανεπιστημιόπολη Ζωγράφου, Τμήμα Γεωλογίας & Γεωπεριβάλλοντος.
Η έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου στην ανατολική αίθουσα της Ακαδημίας Αθηνών και 19.00΄μμ. Συγχρόνως θα λάβει χώρα τιμητική εκδήλωση της Ελληνικής Ανθρωπολογικής Εταιρείας.
Η πρόσκληση και το πρόγραμμα του Συνεδρίου μπορούν να βρεθούν στον παρακάτω σύνδεσμο:
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ_Δαρβίνος_2009.pdf
Η έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου στην ανατολική αίθουσα της Ακαδημίας Αθηνών και 19.00΄μμ. Συγχρόνως θα λάβει χώρα τιμητική εκδήλωση της Ελληνικής Ανθρωπολογικής Εταιρείας.
Η πρόσκληση και το πρόγραμμα του Συνεδρίου μπορούν να βρεθούν στον παρακάτω σύνδεσμο:
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ_Δαρβίνος_2009.pdf
Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2009
Homeopathy with John Benneth: What the FUCK!!!!!
Βλέπω μετά την σειρά των «Δημοσιογραφία του Κώλου» θεμάτων, να δημιουργείται και μια «What the FUCK» σειρά. Και φυσικά το αντικείμενο που θα μπορούσε να προκαλέσει μια τέτοια αντίδραση δεν είναι άλλο από την ψευδοεπιστήμη και συγκεκριμένα, η ψευδοεπιστήμη με το όνομα ομοιοπαθητική. Φαίνεται λοιπόν ότι η ομοιοπαθητική τα έχει βάλει για τα καλά με την Φυσική και προσπαθεί να την βιάσει όπου και με όποιο τρόπο μπορεί.
Πριν κάνω λοιπόν το όποιο σχόλιο, απολαύστε το βίντεο που βρήκα από το Respectful Insolence:
WHAT THE FUCK??????????
White Holes????
Radioactivity????
LOL
Δεν θα σχολιάσω τα υπόλοιπα που ακούγονται στο video,τα οποία είναι πραγματικά απίθανα και αδιανόητα και κάποια από αυτά σχολιάζονται στο άρθρο στο Respectful Insolence. Θα σταθώ λίγο μόνο στο θέμα με την Λευκή Οπή.
Οι Λευκές Οπές είναι θεωρητικά αντικείμενα που προκύπτουν όταν επεκτείνουμε την λύση του Schwarzschild, δηλαδή την κλασική λύση για τις μη περιστρεφόμενες Μαύρες Τρύπες. Το τι σημαίνει να επεκτείνουμε την λύση του Schwarzschild, είναι μεγάλη κουβέντα, αλλά μπορούμε να πούμε δύο πραγματάκια. Καταρχήν, μία Μαύρη Τρύπα δημιουργείται όταν ένα άστρο καταρρέει βαρυτικά με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας ορίζοντας γεγονότων που χωρίζει την Μαύρη Τρύπα από το υπόλοιπο Σύμπαν (έχω γράψει διάφορα πράγματα για τις μαύρες τρύπες παλαιότερα, όπως για παράδειγμα εδώ). Η διαδικασία αυτή μπορεί να απεικονισθεί γραφικά με το παρακάτω σχήμα
όπου φαίνεται το πως όταν αρχίζει να καταρρέει η ύλη του άστρου (η εξέλιξη γίνετε προς τα πάνω δηλαδή ο χρόνος κυλάει προς τα πάνω ας πούμε) προς το κέντρο του (r=0), κάποια στιγμή δημιουργείται ένας ορίζοντας γεγονότων που τελικά βγαίνει έξω από το άστρο (δηλαδή το άστρο πέφτει μέσα όπως υποδεικνύεται από την γραμμή της επιφάνειας του άστρου) και παραμένει για πάντα από εκεί και πέρα. Ταυτόχρονα φαίνεται πως δημιουργείται και μία ιδιομορφία στο κέντρο, που στο σχήμα παριστάνεται με μια κυματιστή οριζόντια γραμμή. Αυτή η εικόνα, στα πλαίσια της Γενικής Σχετικότητας μπορεί να αντιστραφεί χρονικά, επειδή οι εξισώσεις της θεωρίας είναι συμμετρικές στην αντιστροφή του χρόνου. Αυτό σημαίνει με απλά λόγια ότι αν βιντεοσκοπήσουμε την διαδικασία δημιουργίας μιας μαύρης τρύπας και μετά παίξουμε το βίντεο ανάποδα, τότε θα πάρουμε μία εικόνα που είναι συμβατή με τις εξισώσεις. Αυτή η χρονική αντιστροφή της Μαύρης Τρύπας είναι μία Λευκή Οπή. Το πρόβλημα είναι ότι ενώ μια οποιαδήποτε διαδικασία κατάρρευσης θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία Μαύρη Τρύπα, για να δημιουργήσεις μια Λευκή Οπή θα πρέπει να καθορίσεις με πολύ ακρίβεια πολύ συγκεκριμένες αρχικές συνθήκες, πράγμα το οποίο ρεαλιστικά είναι αδύνατο. Δηλαδή, ουσιαστικά η Λευκή Οπή είναι μια μαθηματική λύση των εξισώσεων πεδίου του Einstein, ανάλογη του να πετάξεις μια καρφίτσα στον αέρα και αυτή πέφτοντας να ισορροπήσει με την μύτη της (χωρίς φυσικά να έχει καρφωθεί στο δάπεδο).
Όλα αυτά φυσικά αφορούν αστροφυσικές κλίμακες και έχουν εφαρμογή πρακτικά μόνο σε ότι αφορά τις Μαύρες Τρύπες όπως είπαμε.
Αυτή ήταν λοιπόν μια επιγραμματική παρουσίαση του τι είναι μια Λευκή Οπή. Δεν ξέρω αν είναι προφανής ο λόγος που μου φαίνεται τόσο γελοία η όλη επίκληση των Λευκών Οπών προκειμένου να εξηγηθεί η ομοιοπαθητική, αλλά μου είναι δύσκολο να αποδώσω με λόγια το μέγεθος της ΜΑΛΑΚΙΑ της συγκεκριμένης ιδέας.
Προφανώς το προηγούμενο βίντεο που είχα δείξει εδώ με την τύπησα που βίαζε την λογική, τα μαθηματικά και την φυσική (με το επιχείρημα πχ Ε=mc^2=c^2 αφού m~0 !!!) ήταν επικό, αλλά και αυτό το βίντεο (και η λογική ή πιο σωστά η διαστρέβλωσή της από τους ομοιοπαθητικούς) φτάνει σε άλλα ύψη Αυνανίασης. Σχεδόν συγκρίνεται με το περίφημο βίντεο του polsemannen με το ουράνιο τόξο.
Δηλαδή, πραγματικά χάνεις τα λόγια σου με το μέγεθος της βλακείας...
Btw, το παραπάνω διάγραμμα ανήκει σε μία κατηγορία διαγραμμάτων που λέγονται διαγράμματα Penrose. Υπάρχει σχετικά με αυτά τα διαγράμματα και αυτό το post στο Backreaction.
Have a Nice Day :))))
Πριν κάνω λοιπόν το όποιο σχόλιο, απολαύστε το βίντεο που βρήκα από το Respectful Insolence:
For the first time in world history John Benneth defines the amazing mechanism of homeopathy, the actual physical nanostructures within homeopathic solutions that emit the electro-magnetic signals which give homeopathic medicine its power.
WHAT THE FUCK??????????
White Holes????
Radioactivity????
LOL
Δεν θα σχολιάσω τα υπόλοιπα που ακούγονται στο video,τα οποία είναι πραγματικά απίθανα και αδιανόητα και κάποια από αυτά σχολιάζονται στο άρθρο στο Respectful Insolence. Θα σταθώ λίγο μόνο στο θέμα με την Λευκή Οπή.
Οι Λευκές Οπές είναι θεωρητικά αντικείμενα που προκύπτουν όταν επεκτείνουμε την λύση του Schwarzschild, δηλαδή την κλασική λύση για τις μη περιστρεφόμενες Μαύρες Τρύπες. Το τι σημαίνει να επεκτείνουμε την λύση του Schwarzschild, είναι μεγάλη κουβέντα, αλλά μπορούμε να πούμε δύο πραγματάκια. Καταρχήν, μία Μαύρη Τρύπα δημιουργείται όταν ένα άστρο καταρρέει βαρυτικά με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας ορίζοντας γεγονότων που χωρίζει την Μαύρη Τρύπα από το υπόλοιπο Σύμπαν (έχω γράψει διάφορα πράγματα για τις μαύρες τρύπες παλαιότερα, όπως για παράδειγμα εδώ). Η διαδικασία αυτή μπορεί να απεικονισθεί γραφικά με το παρακάτω σχήμα
όπου φαίνεται το πως όταν αρχίζει να καταρρέει η ύλη του άστρου (η εξέλιξη γίνετε προς τα πάνω δηλαδή ο χρόνος κυλάει προς τα πάνω ας πούμε) προς το κέντρο του (r=0), κάποια στιγμή δημιουργείται ένας ορίζοντας γεγονότων που τελικά βγαίνει έξω από το άστρο (δηλαδή το άστρο πέφτει μέσα όπως υποδεικνύεται από την γραμμή της επιφάνειας του άστρου) και παραμένει για πάντα από εκεί και πέρα. Ταυτόχρονα φαίνεται πως δημιουργείται και μία ιδιομορφία στο κέντρο, που στο σχήμα παριστάνεται με μια κυματιστή οριζόντια γραμμή. Αυτή η εικόνα, στα πλαίσια της Γενικής Σχετικότητας μπορεί να αντιστραφεί χρονικά, επειδή οι εξισώσεις της θεωρίας είναι συμμετρικές στην αντιστροφή του χρόνου. Αυτό σημαίνει με απλά λόγια ότι αν βιντεοσκοπήσουμε την διαδικασία δημιουργίας μιας μαύρης τρύπας και μετά παίξουμε το βίντεο ανάποδα, τότε θα πάρουμε μία εικόνα που είναι συμβατή με τις εξισώσεις. Αυτή η χρονική αντιστροφή της Μαύρης Τρύπας είναι μία Λευκή Οπή. Το πρόβλημα είναι ότι ενώ μια οποιαδήποτε διαδικασία κατάρρευσης θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία Μαύρη Τρύπα, για να δημιουργήσεις μια Λευκή Οπή θα πρέπει να καθορίσεις με πολύ ακρίβεια πολύ συγκεκριμένες αρχικές συνθήκες, πράγμα το οποίο ρεαλιστικά είναι αδύνατο. Δηλαδή, ουσιαστικά η Λευκή Οπή είναι μια μαθηματική λύση των εξισώσεων πεδίου του Einstein, ανάλογη του να πετάξεις μια καρφίτσα στον αέρα και αυτή πέφτοντας να ισορροπήσει με την μύτη της (χωρίς φυσικά να έχει καρφωθεί στο δάπεδο).
Όλα αυτά φυσικά αφορούν αστροφυσικές κλίμακες και έχουν εφαρμογή πρακτικά μόνο σε ότι αφορά τις Μαύρες Τρύπες όπως είπαμε.
Αυτή ήταν λοιπόν μια επιγραμματική παρουσίαση του τι είναι μια Λευκή Οπή. Δεν ξέρω αν είναι προφανής ο λόγος που μου φαίνεται τόσο γελοία η όλη επίκληση των Λευκών Οπών προκειμένου να εξηγηθεί η ομοιοπαθητική, αλλά μου είναι δύσκολο να αποδώσω με λόγια το μέγεθος της ΜΑΛΑΚΙΑ της συγκεκριμένης ιδέας.
Προφανώς το προηγούμενο βίντεο που είχα δείξει εδώ με την τύπησα που βίαζε την λογική, τα μαθηματικά και την φυσική (με το επιχείρημα πχ Ε=mc^2=c^2 αφού m~0 !!!) ήταν επικό, αλλά και αυτό το βίντεο (και η λογική ή πιο σωστά η διαστρέβλωσή της από τους ομοιοπαθητικούς) φτάνει σε άλλα ύψη Αυνανίασης. Σχεδόν συγκρίνεται με το περίφημο βίντεο του polsemannen με το ουράνιο τόξο.
Δηλαδή, πραγματικά χάνεις τα λόγια σου με το μέγεθος της βλακείας...
Btw, το παραπάνω διάγραμμα ανήκει σε μία κατηγορία διαγραμμάτων που λέγονται διαγράμματα Penrose. Υπάρχει σχετικά με αυτά τα διαγράμματα και αυτό το post στο Backreaction.
Have a Nice Day :))))
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)