pyles.tv

Αυτό που όλοι περιμέναμε είναι επιτέλους πραγματικότητα...

Οι "Πύλες του Ανεξήγητου" απέκτησαν δικό τους site, το pyles.tv, το οποίο θα καλύπτει όλη την γνωστή θεματολογία που όλοι αγαπήσαμε στις εκπομπές του κ. Χαρδαβέλλα.

Για να πάρει κανείς μια εικόνα της θεματολογίας:

"Το Cern, το σταματάει ο Θεός!"
Καθηγητής Φυσικής, εξηγεί γιατί ο Θεός δεν θέλει να ξέρουμε..

Btw, το Σάββατο η εκπομπή είχε ως θέμα το Zeitgeist...

Όπως λένε και σε ένα άλλο site, let the woo begin.

LOGICOMIX

Αυτό θα είναι μάλλον το τελευταίο μου post για το 2009 και το θέμα του αφορά ένα από τα ενδιαφέροντά μου που δυστυχώς δεν αφιερώνω αρκετό χρόνο. Η αφορμή είναι το ότι διάβασα αυτές τις ημέρες το Logicomix του Απόστολου Δοξιάδη και το κομμάτι που αφορά αυτό το post έχει να κάνει με την λογική και όχι το κόμιξ (αν και είναι και αυτό ένα από τα ενδιαφέροντά μου).

Λοιπόν, για όσους δεν το έχουν υπόψη τους, το Logicomix πραγματεύεται υπό μία έννοια την ιστορία των θεμελίων (ή αλλιώς, της αυστηρής θεμελίωσης) των μαθηματικών, μέσα από την ζωή του Bertrand Russell. Και είναι σε μορφή κόμιξ. Φυσικά η ιστορία είναι ένα μυθιστόρημα που απλά έχει ως πρωταγωνιστές πραγματικά πρόσωπα (και ιδέες) και δεν έχει πρόθεση να αποτελέσει μια ακριβής καταγραφή των γεγονότων, όπως επισημαίνουν και οι δημιουργοί. Για την υλοποίηση της ιδέας συνεργάστηκαν με τον Δοξιάδη, ο Χρίστος Παπαδημητρίου (στην συγγραφή της ιστορίας), ο Αλέκος Παπαδάτος και η Annie Di Donna (στο σχέδιο). Να πω λοιπόν από την αρχή, ότι μου άρεσε πολύ τόσο η ιδέα όσο και η υλοποίηση και νομίζω ότι θα ανακινήσει το ενδιαφέρον για την λογική και τα μαθηματικά σε όποιον το διαβάσει.

Πρέπει να πω ακόμα ότι η εικόνα που είχα από τον Δοξιάδη ερχόταν αποκλειστικά και μόνο από την «17η Νύχτα» (δεν έχω διαβάσει τον θείο Πέτρο), ένα θεατρικό σχετικά με την λογική και τις τελευταίες μέρες της ζωής του Kurt Godel, ο οποίος πέθανε στο νοσοκομείο από ασιτία επειδή αρνιόταν να φαει φαγητό από τον φόβο ότι θέλανε να τον δηλητηριάσουν. Η εικόνα που είχα λοιπόν από αυτό το θεατρικό ήταν τραγική. Επειδή είχα δει την παράσταση, πιθανόν να έφταιγε και η σκηνοθετική ματιά του Αντώνη Καφετζόπουλου, αλλά όπως και να έχει η σύνδεση της ιστορίας με την λογική και τα θεωρήματα της μη πληρότητας του Godel ήταν πολύ κακή, θα έλεγα αποτυχημένη, για να μην πω για την καρικατουρίστικη εμφάνιση του Hilbert σε κάποια σημεία του έργου που απλά γελοιοποιούσε το όλο θέμα.

Anyway, το κόμιξ μου άρεσε γενικά και το συνιστώ και από όσο μπόρεσα να αντιληφθώ, είναι γενικά αρκετά ακριβές στην παρουσίαση των μαθηματικών ιδεών, χωρίς όμως να γίνεται βαρύ.

Ακόμα, στο τέλος του βιβλίου, υπάρχει και ένα παράρτημα όπου ξεκαθαρίζονται διάφορες μαθηματικές έννοιες και δίνονται βιογραφικά στοιχεία για τους βασικούς ήρωες της ιστορίας. Εκεί είναι που υπάρχει και το πρόβλημα. Και το πρόβλημα αφορά το θεώρημα πληρότητας του Godel (Godels completeness theorem), τα θεωρήματα μη πληρότητας (Godels first and second incompleteness theorems), την λογική πρώτης βαθμίδας (first order logic) και τη λογική δεύτερης βαθμίδας (second order logic). Συγκεκριμένα, αυτό που μου χτύπησε στο μάτι ήταν η διατύπωση ότι η λογική πρώτης βαθμίδας και τα συστήματα που βασίζονται σ’ αυτήν είναι, σύμφωνα με το θεώρημα πληρότητας του Godel, πλήρη.

Και για να είμαι πιο συγκεκριμένος, η ακριβής διατύπωση είναι:

Γκέντελ, Κουρτ... Στη διδακτορική του διατριβή έκανε ένα σημαντικό βήμα προς την εκπλήρωση του «Προγράμματος του Χίλμπερτ», αποδεικνύοντας το θεώρημα της πληρότητας, που ορίζει ότι όλες οι αληθείς προτάσεις στη λογική πρώτης βαθμίδας – δηλαδή του απλού κατηγορηματικού λογισμού τύπου Φρεγκέ – μπορούν να αποδειχθούν από ένα μικρό σύνολο αξιωμάτων. Το 1931 όμως κατάφερε να αποδείξει ότι το ίδιο δεν ισχύει για την λογική δεύτερης βαθμίδας, δηλαδή για μια λογική αρκετά ισχυρή να στηρίξει τα θεμέλια της αριθμητικής, ή άλλων αντίστοιχων ή πιο σύνθετων μαθηματικών θεωριών. Τα δύο θεωρήματα που καταγράφουν αυτή τη διαπίστωση ονομάζονται της μη πληρότητας...

Μη πληρότητα... Η πληρότητα ενός λογικού συστήματος είναι η ιδιότητα βάση της οποίας μια ορθά διατυπωμένη ή γραμματικά ορθή πρότασή του (που είναι δηλαδή γραμμένη σύμφωνα με τους «γραμματικούς» κανόνες του συστήματος) μπορεί να αποδειχθεί, αυτή ή – αν είναι ψευδής – η αντίθετή της, από τα αξιώματα του συστήματος. Το θεώρημα της πληρότητας του Γκέντελ αποδεικνύει αυτή την ιδιότητα για το σύστημα της λογικής πρώτης βαθμίδας, δηλαδή τον κατηγορηματικό λογισμό στην μορφή που αυτός αναπτύχθηκε αρχικά από τον Φρεγκέ, στην Εννοιολογική Γραφή. Όμως, στο επίκεντρο του λεγόμενου «Προγράμματος του Χίλμπερτ» βρισκόταν η απόδειξη της πληρότητας της λογικής δεύτερης βαθμίδας (όπου οι λογικές μεταβλητές μπορούν να παίρνουν ως τιμές τους σύνολα), καθώς μόνο αυτή είναι επαρκής για να στηρίξει τα θεμέλια της αριθμητικής, ή και πιο σύνθετων κλάδων των μαθηματικών. Εντελώς αντίθετα με τις προσδοκίες και τα όνειρα της μαθηματικής κοινότητας, ο Γκέντελ απέδειξε... ότι οποιοδήποτε αξιωματικό σύστημα για την αριθμητική βασισμένο στις αρχές των Πρινκίπια θα ήταν αναγκαστικά μη πλήρες. Πιο συγκεκριμένα, το πρώτο από τα δύο θεωρήματα της μη πληρότητας ορίζει ότι σε οιοδήποτε σύστημα επαρκές να ορίσει τις ιδιότητες των ακεραίων αριθμών και τις αριθμητικές πράξεις, θα υπάρχουν πάντα τυπικά ορθές και επιπλέον αληθείς προτάσεις που δεν μπορούν να αποδειχθούν (αυτές ή, αν είναι ψευδείς, οι αντίθετές τους) μέσα στο σύστημα. Το δεύτερο θεώρημα λέει ότι αν ένα σύστημα τέτοιου τύπου είναι πλήρες, δεν μπορεί να αποδειχθεί μέσα στο σύστημα η συνέπειά του – με άλλα λόγια, ότι συνέπεια και πληρότητα δεν μπορούν να αποδειχθούν ταυτόχρονα σε ένα σύστημα της δεύτερης βαθμίδας.

Αυτό που φαίνεται από τα παραπάνω, όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, είναι ότι υπάρχει μια ασάφεια και μία σύγχυση (τουλάχιστον στη διατύπωση) σχετικά με την πληρότητα της λογικής πρώτης βαθμίδας, το κατά πόσο αυτή μπορεί να στηρίξει την αριθμητική και γενικότερα τι σημαίνει η πληρότητα ενός συστήματος σε σχέση με το θεώρημα της πληρότητας του Godel έναντι των δύο θεωρημάτων του της μη πληρότητας. Αυτή η σύγχυση μάλιστα, φαίνετε να υπάρχει γενικά στην βιβλιογραφία, αλλά και σε πολλές αναφορές και επικλήσεις των θεωρημάτων του Godel που γίνονται συχνά σε συζητήσεις. Μάλιστα, υπάρχει και ένα σχετικό βιβλίο, το οποίο έχει πολύ ενδιαφέρον και στο οποίο θα βασιστώ κατά κύριο λόγο. Το βιβλίο είναι το «Godel’s Theorem: An incomplete Guide to Its Use and Abuse», του Torkel Franzen (όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να διαβάσει και αυτό το άρθρο: «The Popular Impact of Gödel's Incompleteness Theorem»).

Το πρώτο ζήτημα λοιπόν, είναι το ζήτημα της πληρότητας της λογικής πρώτης βαθμίδας και του σχετικού θεωρήματος του Godel. Καταρχήν πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τις έννοιες της «λογικής πρώτης βαθμίδας», του «Αξιωματικού Συστήματος», της «πληρότητας» όπως αυτή εννοείται στα πλαίσια του θεωρήματος της πληρότητας του Godel και της «πληρότητας» όπως αυτή εννοείται στα πλαίσια των θεωρημάτων της μη πληρότητας του Godel. Μετά θα συζητήσουμε και το θέμα της λογικής πρώτης και δεύτερης βαθμίδας και της αριθμητικής. Όπως φαίνετε από την προηγούμενη πρόταση πάντως, η σύγχυση πρέπει να οφείλεται στην συστηματική αναφορά στον όρο «πληρότητα».

Την λογική πρώτης βαθμίδας λοιπόν την παρουσιάζει αρκετά καλά το λήμμα Κατηγορηματικός λογισμός, όπου λέει ουσιαστικά ότι είναι ένα σύνολο από κανόνες με την βοήθεια των οποίων μπορούμε να βγάλουμε λογικά συμπεράσματα και οι οποίοι έχουν μια τυποποιημένη μορφή στη μαθηματική γλώσσα, ενώ έχουν ως αντικείμενο στοιχεία ενός συνόλου (στην περίπτωση των φυσικών αριθμών, κάποιον φυσικό αριθμό). Είναι δηλαδή της μορφής, «για τον αριθμό x ισχύει η P ιδιότητα». Η λογική δεύτερης βαθμίδας από την άλλη μπορεί να διατυπώσει προτάσεις που αφορούν επιπλέον και σύνολα (για το σύνολο x ισχύει η P ιδιότητα) και υπό αυτή την έννοια είναι πλουσιότερη στην περιγραφική της δυνατότητα από την λογική πρώτης βαθμίδας.
Τώρα, ένα αξιωματικό σύστημα (formal system) αποτελείται από ένα σύνολο αξιωμάτων που συνοδεύονται από ένα σύνολο λογικούς κανόνες (ας τους πούμε «λογικό σύστημα»), με την βοήθεια των οποίων μπορούμε να συνάγουμε θεωρήματα από τα αξιώματα. Ένα τέτοιο «λογικό σύστημα» είναι και η λογική πρώτης βαθμίδας. Είναι λοιπόν σαφές ότι η λογική πρώτης βαθμίδας από μόνη της δεν αποτελεί ένα αξιωματικό σύστημα. Σε αυτό λοιπόν το σημείο, όπου έχουμε ένα αξιωματικό σύστημα, γεννάτε το ερώτημα του κατά πόσο οι λογικοί κανόνες που έχουμε, το λογικό σύστημα, είναι ικανοί να συνάγουν κάθε δυνατό θεώρημα που είναι λογική συνέπεια των αξιωμάτων του συστήματος. Και εδώ έρχεται το θεώρημα της πληρότητας της λογικής πρώτης βαθμίδας να μας πει ότι η λογική πρώτης βαθμίδας είναι ικανή να παράγει κάθε πρόταση που είναι λογική συνέπεια των αξιωμάτων ενός αξιωματικού συστήματος, και άρα με αυτή την έννοια πλήρης. Αυτή η έννοια της «πληρότητας» είναι διαφορετική από την έννοια της πληρότητας που εμφανίζεται στα θεωρήματα της μη πληρότητας του Godel (κάτι που φαίνετε να μπερδεύεται στις διατυπώσεις του βιβλίου). Στο βιβλίο γίνεται και λόγος για την πληρότητα της λογικής δεύτερης βαθμίδας, όπου αναφέρεται ότι αυτή δεν είναι πλήρης σύμφωνα με τα θεωρήματα της μη πληρότητας του Godel (στο λήμμα Γκέντελ, Κουρτ ), πράγμα που όπως είπαμε και παραπάνω για την λογική πρώτης βαθμίδας, δεν έχει νόημα, αφού η πληρότητα ενός συνόλου λογικών κανόνων αναφέρεται σε άλλο πράγμα. Το αν η λογική δεύτερης βαθμίδας είναι πλήρης με την έννοια που είναι πλήρης και η λογική πρώτης βαθμίδας, είναι ένα θέμα που ξεφεύγει από τις γνώσεις μου, αλλά υπάρχει μία σχετική συζήτηση στην wikipedia.

Αφού έχουμε πει όλα αυτά λοιπόν για τα «λογικά συστήματα» και την πληρότητά τους, ας επιστρέψουμε στο θέμα με τα θεωρήματα της μη πληρότητας του Godel. Αυτά λοιπόν τα θεωρήματα αφορούν όχι τα λογικά συστήματα, αλλά τα αξιωματικά συστήματα όπως τα ορίσαμε παραπάνω. Το θεώρημα έχει χοντρικά την παρακάτω διατύπωση:

Κάθε «συνεπές» αξιωματικό σύστημα, το οποίο περιέχει «στοιχειώδη αριθμητική», είναι μη πλήρες σε σχέση με προτάσεις που αφορούν την «στοιχειώδη αριθμητική», δηλαδή υπάρχουν τέτοιες προτάσεις που ούτε οι ίδιες ούτε οι αντίθετές τους μπορούν να αποδειχθούν.

Εδώ και πάλι πρέπει να συζητήσουμε κάποιες έννοιες, όπως την έννοια της «στοιχειώδους αριθμητικής».

Πριν από αυτό όμως, ας βγάλουμε από την μέση την έννοια του «συνεπές». Αν έχουμε μια πρόταση Α και την αντίθετή της, τότε συνεπές σημαίνει να μην μπορεί να είναι ταυτόχρονα αληθής και η Α και η αντίθετή της.

Για να πάμε στο «στοιχειώδης αριθμητική» πρέπει πρώτα να ορίσουμε ακόμα μία έννοια. Την έννοια της πρότασης τύπου Goldbach. Μία πρόταση τύπου Goldbach είναι μια πρόταση που δηλώνει ότι, «κάποιος αριθμός έχει την ιδιότητα P», όπου η ιδιότητα P είναι μια ιδιότητα που μπορούμε να ελέγξουμε εφαρμόζοντας έναν συγκεκριμένο αλγόριθμο (προφανή από την διατύπωση της πρότασης) ο οποίος τελικά θα μας δώσει ένα αποτέλεσμα. Για παράδειγμα η πρόταση, «οι ζυγοί αριθμοί διαιρούνται με το 2», είναι μια τέτοια πρόταση, αφού μπορούμε να εφαρμόσουμε έναν αλγόριθμο (να πάρουμε ζυγούς και να τους διαιρέσουμε με το 2) και να βγάλουμε συμπέρασμα για το αν ισχύει η ιδιότητα (δίνει ή δεν δίνει υπόλοιπο μηδέν). Μία σημαντική ιδιότητα αυτού του τύπου των προτάσεων είναι ότι μπορούμε να συμπεράνουμε, εφαρμόζοντας τον αλγόριθμο, το αν η πρόταση ή η αντίθετή της είναι αληθής. Και ερχόμαστε τώρα στο «στοιχειώδης αριθμητική». Όταν λέμε ότι ένα αξιωματικό σύστημα περιέχει κάποια «στοιχειώδη αριθμητική» εννοούμε ότι για κάθε πρόταση του παραπάνω τύπου που μπορεί να αποδειχθεί στα πλαίσια του αξιωματικού αυτού συστήματος, υπάρχει μία διαδικασία που θα παράγει αυτή την απόδειξη.

Ένα παράδειγμα τέτοιου αξιωματικού συστήματος είναι και η αριθμητική των φυσικών αριθμών όπως θεμελιώθηκε αξιωματικά από τον Peano (Peano Arithmetics), δηλαδή η στοιχειώδης αριθμητική, και βασίζεται στην λογική πρώτης βαθμίδας.

Σχετικά με το θεώρημα και την λογική του, υπάρχει μια πολύ ωραία παρουσίαση στην σελίδα, Kenny's Overview of Hofstadter's Explanation of Gödel's Theorem, η οποία είναι σχετικά στοιχειώδης και αρκετά επεξηγηματική, ενώ δεν χρειάζεται και πολλές τεχνικές γνώσεις.

Ακόμα πρέπει να πω ότι το θεώρημα δεν εφαρμόζεται σε κάθε αξιωματικό σύστημα (η ιδέα αυτή είναι μία συνήθης παρανόηση). Υπάρχουν και αξιωματικά συστήματα, όπως η Ευκλείδεια Γεωμετρία και η Αριθμητική των Πραγματικών Αριθμών, που ξεφεύγουν από το θεώρημα και είναι και συνεπή και πλήρη.

Πέρα από τα καθαρά μαθηματικά, που δεν εξαντλούνται σε καμία περίπτωση στα παραπάνω, υπάρχουν πολλά ακόμα που μπορεί να πει κανείς σχετικά με το θεώρημα και τις ενδεχόμενες προεκτάσεις του, αλλά αυτό είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση.

Αυτά τα ολίγα...

Και καλή μας χρονιά!!!

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΡΟΛΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για το Έτος του Δαρβίνου, το Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα: "Κάρολος Δαρβίνος: Η Ζωή και το Επιστημονικό Έργο του" θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 19 και Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009 στην Πανεπιστημιόπολη Ζωγράφου, Τμήμα Γεωλογίας & Γεωπεριβάλλοντος.

Η έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου στην ανατολική αίθουσα της Ακαδημίας Αθηνών και 19.00΄μμ. Συγχρόνως θα λάβει χώρα τιμητική εκδήλωση της Ελληνικής Ανθρωπολογικής Εταιρείας.

Η πρόσκληση και το πρόγραμμα του Συνεδρίου μπορούν να βρεθούν στον παρακάτω σύνδεσμο:
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ_Δαρβίνος_2009.pdf

Homeopathy with John Benneth: What the FUCK!!!!!

Βλέπω μετά την σειρά των «Δημοσιογραφία του Κώλου» θεμάτων, να δημιουργείται και μια «What the FUCK» σειρά. Και φυσικά το αντικείμενο που θα μπορούσε να προκαλέσει μια τέτοια αντίδραση δεν είναι άλλο από την ψευδοεπιστήμη και συγκεκριμένα, η ψευδοεπιστήμη με το όνομα ομοιοπαθητική. Φαίνεται λοιπόν ότι η ομοιοπαθητική τα έχει βάλει για τα καλά με την Φυσική και προσπαθεί να την βιάσει όπου και με όποιο τρόπο μπορεί.

Πριν κάνω λοιπόν το όποιο σχόλιο, απολαύστε το βίντεο που βρήκα από το Respectful Insolence:

For the first time in world history John Benneth defines the amazing mechanism of homeopathy, the actual physical nanostructures within homeopathic solutions that emit the electro-magnetic signals which give homeopathic medicine its power.

WHAT THE FUCK??????????

White Holes????
Radioactivity????

LOL

Δεν θα σχολιάσω τα υπόλοιπα που ακούγονται στο video,τα οποία είναι πραγματικά απίθανα και αδιανόητα και κάποια από αυτά σχολιάζονται στο άρθρο στο Respectful Insolence. Θα σταθώ λίγο μόνο στο θέμα με την Λευκή Οπή.

Οι Λευκές Οπές είναι θεωρητικά αντικείμενα που προκύπτουν όταν επεκτείνουμε την λύση του Schwarzschild, δηλαδή την κλασική λύση για τις μη περιστρεφόμενες Μαύρες Τρύπες. Το τι σημαίνει να επεκτείνουμε την λύση του Schwarzschild, είναι μεγάλη κουβέντα, αλλά μπορούμε να πούμε δύο πραγματάκια. Καταρχήν, μία Μαύρη Τρύπα δημιουργείται όταν ένα άστρο καταρρέει βαρυτικά με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας ορίζοντας γεγονότων που χωρίζει την Μαύρη Τρύπα από το υπόλοιπο Σύμπαν (έχω γράψει διάφορα πράγματα για τις μαύρες τρύπες παλαιότερα, όπως για παράδειγμα εδώ). Η διαδικασία αυτή μπορεί να απεικονισθεί γραφικά με το παρακάτω σχήμα



όπου φαίνεται το πως όταν αρχίζει να καταρρέει η ύλη του άστρου (η εξέλιξη γίνετε προς τα πάνω δηλαδή ο χρόνος κυλάει προς τα πάνω ας πούμε) προς το κέντρο του (r=0), κάποια στιγμή δημιουργείται ένας ορίζοντας γεγονότων που τελικά βγαίνει έξω από το άστρο (δηλαδή το άστρο πέφτει μέσα όπως υποδεικνύεται από την γραμμή της επιφάνειας του άστρου) και παραμένει για πάντα από εκεί και πέρα. Ταυτόχρονα φαίνεται πως δημιουργείται και μία ιδιομορφία στο κέντρο, που στο σχήμα παριστάνεται με μια κυματιστή οριζόντια γραμμή. Αυτή η εικόνα, στα πλαίσια της Γενικής Σχετικότητας μπορεί να αντιστραφεί χρονικά, επειδή οι εξισώσεις της θεωρίας είναι συμμετρικές στην αντιστροφή του χρόνου. Αυτό σημαίνει με απλά λόγια ότι αν βιντεοσκοπήσουμε την διαδικασία δημιουργίας μιας μαύρης τρύπας και μετά παίξουμε το βίντεο ανάποδα, τότε θα πάρουμε μία εικόνα που είναι συμβατή με τις εξισώσεις. Αυτή η χρονική αντιστροφή της Μαύρης Τρύπας είναι μία Λευκή Οπή. Το πρόβλημα είναι ότι ενώ μια οποιαδήποτε διαδικασία κατάρρευσης θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία Μαύρη Τρύπα, για να δημιουργήσεις μια Λευκή Οπή θα πρέπει να καθορίσεις με πολύ ακρίβεια πολύ συγκεκριμένες αρχικές συνθήκες, πράγμα το οποίο ρεαλιστικά είναι αδύνατο. Δηλαδή, ουσιαστικά η Λευκή Οπή είναι μια μαθηματική λύση των εξισώσεων πεδίου του Einstein, ανάλογη του να πετάξεις μια καρφίτσα στον αέρα και αυτή πέφτοντας να ισορροπήσει με την μύτη της (χωρίς φυσικά να έχει καρφωθεί στο δάπεδο).
Όλα αυτά φυσικά αφορούν αστροφυσικές κλίμακες και έχουν εφαρμογή πρακτικά μόνο σε ότι αφορά τις Μαύρες Τρύπες όπως είπαμε.

Αυτή ήταν λοιπόν μια επιγραμματική παρουσίαση του τι είναι μια Λευκή Οπή. Δεν ξέρω αν είναι προφανής ο λόγος που μου φαίνεται τόσο γελοία η όλη επίκληση των Λευκών Οπών προκειμένου να εξηγηθεί η ομοιοπαθητική, αλλά μου είναι δύσκολο να αποδώσω με λόγια το μέγεθος της ΜΑΛΑΚΙΑ της συγκεκριμένης ιδέας.

Προφανώς το προηγούμενο βίντεο που είχα δείξει εδώ με την τύπησα που βίαζε την λογική, τα μαθηματικά και την φυσική (με το επιχείρημα πχ Ε=mc^2=c^2 αφού m~0 !!!) ήταν επικό, αλλά και αυτό το βίντεο (και η λογική ή πιο σωστά η διαστρέβλωσή της από τους ομοιοπαθητικούς) φτάνει σε άλλα ύψη Αυνανίασης. Σχεδόν συγκρίνεται με το περίφημο βίντεο του polsemannen με το ουράνιο τόξο.

Δηλαδή, πραγματικά χάνεις τα λόγια σου με το μέγεθος της βλακείας...

Btw, το παραπάνω διάγραμμα ανήκει σε μία κατηγορία διαγραμμάτων που λέγονται διαγράμματα Penrose. Υπάρχει σχετικά με αυτά τα διαγράμματα και αυτό το post στο Backreaction.

Have a Nice Day :))))

Spanish Inquisition!

Από μία αναφορά που είδα ότι είχα από το forum Αθεΐα, έπεσα πάνω σε μία συζήτηση που είναι δυστυχώς η πιο άστοχη επίθεση που έχω δει. Η επίθεση είναι σε βάρος του Δημήτρη Χριστοδούλου (είχα γράψει κάτι σχετικά με τη δουλεία του εδώ) και αφορμή είναι μια συνέντευξή του στον Θανάση Λάλα και συγκεκριμένα μια αναφορά που κάνει στον "Θεό".

...

Μπορείτε να μου πείτε ποια πλευρά του Θεού βλέπετε εσείς;
«Για μένα ο Θεός είναι ο μουσικοσυνθέτης του Σύμπαντος... Αυτή η μεγάλη συμφωνία αποτελεί έκφραση μιας τέλειας αρμονίας.
Σας είπα όμως ότι μπορώ να διαβάσω και τον Ομηρο και να αρχίσω να κλαίω ? τέτοια συγκίνηση με πιάνει από τη θέα της άλλης πλευράς του Θεού. Η μία όψη του Θεού κατοικεί στην αρχαία τραγωδία, στον Σαίξπηρ. Οχι ότι έχω κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο για να καταλάβω αυτό που λέω διαβάζοντας Ευριπίδη ή Σαίξπηρ· απλώς το εισπράττω όπως όλοι οι άλλοι κοινοί άνθρωποι. Αποφεύγω βέβαια σε μεγάλες δόσεις αυτή την πλευρά του Θεού, γιατί όπως σας είπα με βγάζει από τον δρόμο μου... Τα μαθηματικά είναι η ζωή μου, εκεί όπου έχω ταλέντο, και προσπαθώ να συναντιέμαι με αυτή την πλευρά του Θεού. Μέσω των μαθηματικών, όπου έχω κάποια ιδιαιτερότητα σε σχέση με τον μέσο άνθρωπο, αυτό που μπορώ να κάνω είναι προσεγγίζω αυτή την αρμονία που αντιπροσωπεύει την ύπαρξη του Θεού».
?
Η στιγμή που συλλαμβάνετε τη λύση ενός προβλήματος είναι μια στιγμή επικοινωνίας με τον Θεό;
«Οπωσδήποτε, διότι είναι ασφαλώς μια ενόραση. Θυμάμαι πολλές τέτοιες στιγμές. Μια τέτοια στιγμή συνάντησής μου με τον Θεό είναι όταν ανακάλυψα "το αναλλοίωτο στο άπειρο"! Σκέφτηκα πώς είναι δυνατόν κάτι τόσο αφηρημένο, κάτι το οποίο ανήκει εντελώς στον κόσμο των ιδεών, να είναι άμεσα συνδεδεμένο με κάτι που είναι μπροστά στα μάτια μου; Αυτές όμως οι ανακαλύψεις μπροστά στις ανακαλύψεις των μεγάλων δεν είναι τίποτε».
?
Αρα ο Νεύτωνας και ο Αρχιμήδης είχαν συνεχή επικοινωνία με τον Θεό, έτσι;
«Οπωσδήποτε. Εγώ νομίζω ότι υπάρχει μόνο η θεία χάρις, η οποία σου αποκαλύπτει κάτι. Κανείς δεν ανακάλυψε κάτι που να μην υπήρχε. Φευγαλέα ίσως βλέπεις περισσότερα πράγματα. Στην προσπάθεια όμως να τα κάνεις συγκεκριμένα, πολλά σου ξεφεύγουν και μένεις τελικά με λιγότερα»
...

Από αυτή την αναφορά, κάποια μέλη του forum σπεύδουν να καταδικάσουν τον Χριστοδούλου ακόμα και ως ανεπαρκή επιστημονικά.

Την υπεράσπιση του Χριστοδούλου στην συγκεκριμένη συζήτηση ανέλαβε ο DrReason και τα έχει παει αρκετά καλά από ότι είδα, επισημαίνοντας σχεδόν όλα τα σημεία που θα επισήμαινα και εγώ.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι είναι κρίμα να επιδεικνύουν τέτοια μονομανία άνθρωποι που έχουν ανοιχτό μυαλό. Εμένα τουλάχιστον, μου είναι τελείως προφανές ότι η αναφορά του στον "Θεό" δεν ήταν θρησκευτικής φύσεως. Δεν έκανε δηλαδή καμία δήλωση πίστης σε κάποια θρησκευτικό δόγμα.

Αντιθέτως εξέφρασε την πίστη του στην ομορφιά του αντικειμένου με το οποίο ασχολείται, δηλαδή τα μαθηματικά. Και το λέει και ο ίδιος. Κάπου στην συνέντευξη αναφέρει ότι είναι Πλατωνιστής. Πιστεύει δηλαδή ότι η ομορφιά και η αρμονία των μαθηματικών και ο θεαματικός τρόπος με τον οποίο φαίνεται να δουλεύουν αυτά τα πράγματα είναι σαν να υποδεικνύει ότι οι οντότητες αυτές (οι μαθηματικές) έχουν μια δικιά τους ζωή, σαν να υπάρχουν από μόνες τους σε έναν "κόσμο ιδεών". Πολλοί μαθηματικοί είναι Πλατωνιστές με μια τέτοια έννοια περίπου (και ο Penrose όπως δηλώνει στο "The Road to Reality"), ίσως γιατί τους συναρπάζει τόσο πολύ το αντικείμενο τους και η αρμονία που έχουν τα μαθηματικά. Όταν λοιπόν μιλάει για "Θεό" και για "συνάντηση με το Θεό", βλέπω ότι χρησιμοποιεί ένα ποιητικό σχήμα για να εκφράσει τα παραπάνω. Δεν αναφέρεται ούτε στον Θεό του χριστιανισμού, ούτε στον Θεό του Ισλάμ, ούτε στον Δία ούτε στον Thor.

Είναι αντίστοιχο με την περίπτωση του Einstein, ο οποίος είχε πει την περίφημη φράση "Ο θεός δεν παίζει ζάρια με το σύμπαν". Φυσικά και δεν εννοούσε τον Θεο των Εβραίων, αλλά την ίδια την Φύση.

Τέλος πάντων, όπως λένε και οι Monty Pythons, "NOBODY expects the Spanish Inquisition!".

Btw, να κλείσω λέγοντας ότι πράγματι

Τότε γιατί είναι περισσότερο διάσημος ο Χόκινγκ;

«Διάσημος σε ποιους; Εχει σημασία πού και γιατί είσαι διάσημος... Η επιστημονική κοινότητα το ξέρει ότι ο Πενρόουζ, που είναι σήμερα 69 ετών, είναι ο πλέον σημαντικός στον τομέα του... Ο Χόκινγκ νομίζω ότι είναι διάσημος στον πολύ κόσμο που δεν ξέρει ή δεν μπορεί να ανακαλύψει το βάρος της επιστημονικής εργασίας του... Είναι τόσο διάσημος όχι για το έργο του όσο επειδή έχει αυτό το πρόβλημα της αναπηρίας».

τα παραπάνω είναι απόλυτα ακριβή και ας φαίνονται ως ιεροσυλία σε κάποιους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο Hawking είναι και κανένας τυχαίος ή ασήμαντος.

Homeopathy with Dr. Werner: WHAT THE FUCK ! ! ! ! !

Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το δει κανείς για να το πιστέψει...

Homeopathy with Dr. Werner


The physics of homeopathy: from a massless universe to Dr. Steven Hawkings. Just in case you thought homeopathy wasn't supported by science. Exactly/actually how it works. Chemistry background helpful.

WHAT THE FUCK?????????????????????????

OMG+3LOL!!!!!!!

Να θυμίσω εδώ ένα αντίστοιχο δικό μας παράδειγμα...

Ομοιοπαθητική Βλακο-ενέργεια

Παραλήρημα ασυναρτησιών που προσπαθούν να εξηγήσουν πως λειτουργεί το ομοιοπαθητικό φάρμακο σε αραιώσεις τόσο μεγάλες ώστε να μην υπάρχει η δραστική ουσία στο σκεύασμα.
Στην όλη προσπάθεια βιάζονται βασικές έννοιες της φυσικής.

Το πρώτο βίντεο σχολιάζεται σε αυτό το πολύ όμορφο post απο το blog Science-Based Medicine.

Εγώ δεν ξέρω τι να πω μετά από αυτό. Πραγματικά το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι:

"ενάντια στην ηλιθιότητα ακόμα και οι Θεοί αγωνίζονται μάταια"

Πάντως, για όσους νομίζουν ότι η ομοιπαθητική είναι σε σύγκρουση με την Ιατρική ή την Φαρμακολογία, κάνουν τεράστιο λάθος. Η ομοιπαθητική δεν φτάνει καν εκεί, αφού πρώτα έρχεται σε σύγκρουση με τη Φυσική, Βασική Φυσική (για να μην πω την ίδια την πραγματικότητα).

Με όλα αυτά στο μυαλό, αυτά εδώ (σχετικά με την παρουσίαση του βιβλίου του Βυθούλκα) είναι άκρως εκνευριστικά...

Α ρε Ελλαδιστάν...

Einstein wins this round...

Με αφορμή αυτό το post, Lone Starr's Quest: Το Fermi καταγράφει φωτόνια μετά από 7.3 δισ. χρόνια, έλαβα γνώση των παρακάτω:

Stanford researchers: Gamma-ray photon race ends in dead heat; Einstein wins this round

A pair of gamma-ray photons – one possessed of a million times the energy of the other – arrived at virtually the same instant at NASA's orbiting Fermi Gamma-ray Space Telescope, where the Large Area Telescope, for which Stanford's Peter Michelson is principal investigator, detected them after a 7.3 billion year race across the universe. Some proponents of alternatives to Einstein's theory of gravity would have predicted that the more energetic would have interacted with more matter along the way and thus been much farther behind the less energetic one. They were wrong – Einstein wins this round.

Universe's quantum 'speed bumps' no obstacle for light

Backreaction: The Photon and its Cousins

Αυτό το θέμα, δεν μπορούσα να το αφήσω να περάσει ασχολίαστο...

Νανόπουλος MAGIC (Addendum) (κλπ...)

Thanks Citronella...

So long, and Thanks for All the Fish

Έφτασε η ώρα λοιπόν για να κάνουμε ένα μεγάλο διάλειμμα σε αυτό το ταπεινό ιστολόγιο για τους επόμενους 9 μήνες, εκτός απροόπτου.

Νομίζω λοιπόν, ότι ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει αυτή η περίοδος είναι με ένα post που να έχει έναν σχετικά επιστημονικό χαρακτήρα, αλλά να μην είναι και πολύ βαρύ, το οποίο όμως θα την λέει και σε ένα ΜΜΕ, ενώ θα προσφέρει ένα κοινωνικό μήνυμα. Είναι προτιμότερο από κάτι αποχαιρετιστήριο. Τον αποχαιρετισμό τον εμπιστεύομαι στο video στο τέλος.

Ξεκινάμε με το επιστημονικό θέμα πρώτα. Αφορμή ήταν το ΒΗΜΑ της Κυριακής, από το οποίο παραθέτω.

Β(λ)ΗΜΑ Science: ΑΦΗΓΗΜΑ: Ιστορίες Επιστημονικής Φαντασίας
Σελήνη 2050

Μόλις ο Τέρι είπε «23» το ασανσέρ ξεκίνησε την αστραπιαία κάθοδό του. Οι κοιτώνες βρίσκονταν κάτω από το έδαφος. Το εργοτάξιο και οι κοιτώνες των εργατών και του διοικητικού προσωπικού της εταιρείας βρίσκονταν στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης. Επειδή η θερμοκρασία εξαιτίας της μόνιμης απουσίας του Ηλιου ήταν δεκάδες βαθμούς κάτω από το μηδέν, μια σειρά από τεχνικούς αλλά και πρακτικούς λόγους έκαναν εξαιρετικά δύσκολη όσο και επικίνδυνη τη δημιουργία κατοικιών στην επιφάνεια της σκοτεινής πλευράς...

Δεν έχει σκοτεινή πλευρά η Σελήνη Καρδία μου...
Αυτή είναι τελικά μία πολύ κλασική αντίληψη που υπάρχει στον κόσμο. Την περίφημη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης την επικαλείται και ο Λιακόπουλος αρκετές φορές. Φυσικά πρόκειται για μέγιστη πατάτα.

Ας πούμε δύο πράγματα για την Σελήνη. Η Σελήνη είναι ο φυσικός δορυφόρος της Γης και περιστρέφεται γύρω από την Γη σε μια σχεδόν κυκλική τροχιά με περίοδο περίπου 27 ημέρες. Ο Σεληνιακός μήνας όμως, δηλαδή οι φάσεις που βλέπουμε να περνά η Σελήνη, έχει διάρκεια 29.5 ημέρες. Αυτό είναι αποτέλεσμα της κίνησης της Γης. Προκειμένου η Σελήνη να έχει ξανά την ίδια φάση, πρέπει να έρθει στην ίδια σχετική θέση με την Γη και τον Ήλιο. Επειδή όμως η Γη γυρίζει γύρω από τον Ήλιο, στο διάστημα που έχει περάσει μέχρι να ολοκληρώσει μία περιστροφή η Σελήνη, η Γη έχει προχωρήσει λίγο, με αποτέλεσμα η Σελήνη να πρέπει να καλύψει τη διαφορά.

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό της Σελήνης είναι ότι η περίοδος περιφοράς της Σελήνης γύρω από την Γη, είναι η ίδια με την περίοδο περιστροφής της Σελήνης γύρω από τον άξονά της. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το γνωστό φαινόμενο του να βλέπουμε συνέχεια την ίδια πλευρά της. Γι' αυτό έχει νόημα να λέμε ότι η Σελήνη έχει την ορατή και την αόρατη πλευρά της (φυσικά ως προς εμάς). Το φαινόμενο αυτό, του συγχρονισμού της ιδιοπεριστροφής με την περιφορά γύρω από την Γη, λέγεται παλιρροιακός συντονισμός και έχει πολύ ενδιαφέρων. Κατά πάσα πιθανότητα εδώ ξεκινά και η παρεξήγηση με την σκοτεινή και φωτεινή πλευρά της Σελήνης. Φυσικά αφού, όπως είπαμε, η Σελήνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της, και ο χρόνος αυτός δεν έχει καμία σχέση με την διάρκεια της περιφοράς της Γης γύρω από τον Ήλιο, δηλαδή το ένα έτος, τότε όλες οι πλευρές της κάποια στιγμή γυρνάνε προς τον Ήλιο και φωτίζονται από αυτόν (Άσκηση για το σπίτι: Ποία είναι η διάρκεια μιας Ηλιακής ημέρας στη Σελήνη;). Άρα, δεν υπάρχει σκοτεινή πλευρά της Σελήνης και το γεγονός αυτό είναι τόσο στοιχειώδες, που δεν θα έπρεπε να παρουσιάζεται λάθος, τόσο γενικότερα, όσο και ειδικότερα σε μια ιστορία "Επιστημονικής" Φαντασίας.

Αφού καλύψαμε το επιστημονικό θέμα και την είπαμε στο Β(λ)ΗΜΑ Science, μένει τώρα το κοινωνικό θέμα. Ιός της Γρίπης λοιπόν και Δηλώσεις Ιεραρχών. Το σκηνικό κατά βάση είναι υπεράνω σχολιασμού:

«Είναι πρωτίστως θέμα πίστεως»
Του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως κ. ΑΝΘΙΜΟΥ

Oσο λαθεμένος είναι ο ορθολογισμός της απιστίας, άλλο τόσο λαθεμένη είναι και η έπαρση της πίστεως. Κι αν ο Θεός, για να μας δοκιμάσει, επιτρέψει να προσβληθούμε από τον ιό της γρίπης μέσω της λαβίδος της Θείας Κοινωνίας, τότε τι; Θα μειωθεί η εμπιστοσύνη μας σ΄ Αυτόν;

ΗΞΕΙΣΑΦΗΞΕΙΣΟΥΚΕΝΤΟΠΟΛΕΜΩΘΝΗΞΕΙΣ

Πέρα από αυτό, σχόλιον ουδέν.

Created by OnePlusYou

Ο ΚΑΙΡΟς ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ

Περσείδες

Αυτές τις ημέρες έχουμε το φαινόμενο των Περσείδων, μια βροχή μετεωριτών που εμφανίζεται τέτοια εποχή κάθε χρόνο καθώς η Γη περνά μέσα από την τροχιά του κομήτη Swift-Tuttle με αποτέλεσμα κομμάτια που έχουν αποκολληθεί από τον κομήτη να εισέρχονται στην ατμόσφαιρα, προκαλώντας αυτό το θεαματικό φαινόμενο. Περισσότερα για το συγκεκριμένο φαινόμενο μπορεί να δει όποιος θέλει στης Citronellaς.

Άκουγα λοιπόν σήμερα στο ραδιόφωνο, στον ΣΚΑΙ, την Χριστίνα Βίδου (μάλλον) να μιλάει για αυτό το θέμα, έχοντας καλεσμένη μία αστροφυσικό από το Αστεροσκοπείο. Την άκουσα λοιπόν να λέει τα κλασσικά γλυκανάλατα, ότι δηλαδή προτιμά να κρατά την μαγεία θεωρώντας τα μετέωρα ως αστέρια που πέφτουν και που πρέπει να κάνεις μία ευχή και ότι η επιστήμη χαλά την μαγεία αυτή με το να μας λέει ότι είναι απλά σκόνη και όλες αυτές τις βλακειούλες.

Και ακούγοντάς την, θυμήθηκα τον Feynman.



Αυτό που δεν μπορεί να καταλάβει η κυρία Βίδου λοιπόν είναι ότι η γνώση που μας δίνει η επιστήμη, μόνο να προσθέσει στην μαγεία των πραγμάτων μπορεί.

Αυτή η σκόνη που τόσο εύκολα απορρίπτει η κ. Βίδου, προέρχεται από έναν κομήτη, απομεινάρι από την δημιουργία του ηλιακού μας συστήματος. Είναι δηλαδή ένα από τα αρχαιότερα αντικείμενα στο ηλιακό μας σύστημα, που κρύβει πληροφορίες για την σύσταση του πρωτοπλανητικού δίσκου από τον οποίο προερχόμαστε όλοι. Και πριν από αυτό, αυτή η ταπεινή σκόνη ήταν κάπου στο εσωτερικό ενός άστρου λίγο μεγαλύτερο από τον Ήλιο μας, που όταν εξάντλησε τα πυρηνικά του αποθέματα έδωσε ένα από τα πιο θεαματικά φαινόμενα στο σύμπαν, ένα soupernova, το οποίο σκόρπισε στον μεσοαστρικό χώρο τα στοιχεία από τα οποία αποτελούμαστε όλοι μας και είναι απαραίτητα για τη ζωή.

Όπως συνηθίζουν λοιπόν να λένε, είμαστε σκόνη από αστέρια, η ίδια ταπεινή σκόνη που πέφτει ως βροχή μετεωριτών, που ίσως να μην είναι και τόσο ταπεινή τελικά. Και ίσως να είναι και περισσότερο μαγική από όσο της αναγνωρίζει η κ. Βίδου.

Καλή παρατήρηση.

Deceptive Deceptions

See more funny videos and funny pictures at CollegeHumor.

Λαμόγια... Ο ΚΑΙΡΟς ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ